Niedookreślenie, dekonkretyzacja i zmienne językowe – o quasi-tautologicznych układach typu ten i ten, to i to, tak a tak

Autor

  • Magdalena Żabowska Uniwersytet Mikołaja Kopernika, Toruń

DOI:

https://doi.org/10.12797/LV.12.2017.23.08

Słowa kluczowe:

zaimki, referencja, anafora, quasi-tautologia, zmienne

Abstrakt

Underclarification, Substantiation and Language Variables. On Quasi-Tautological Arrangements of the ten i ten, to i to, tak a tak type
The paper analyses the semantic-syntactic description of expressions of the ten i ten, tak a tak (‘such and such’, ‘so and so’) type. These are not units of language but rather constructions which result from the filling of slots meant for anaphoric pronouns in such arrangements as _i i _i and _i a _i. In contrast to the _i i _j arrangement, the discussed idiomatic constructions express a reference to single elements, and hence are not tautological. The paper formulates the following hypotheses: a) expressions of this kind are used in sentences which refer to a different act of speech (potential or real) but instead of designating an element in the current utterance, they recount a reference made in the adduced utterance; b) the analysed constructions act as “position markers” in a sentence, but despite that, they cannot be interpreted as logical variables because they preserve the characteristics of linguistic expressions.

Pobrania

Statystyki pobrań niedostępne.

Bibliografia

Bogusławski A., 1977, O interpretacji zdań z wyrażeniami okazjonalnymi, „Przegląd Humanistyczny” 21, s. 39–56.
View in Google Scholar

Bogusławski A., 1984, Polskie nieidentyfikacyjne wyrażenia osobowo-referencjalne, „Polonica” X, s. 49–71.
View in Google Scholar

Bogusławski A., Danielewiczowa M., 2005, Verba polona abscondita. Sonda słownikowa III, Warszawa.
View in Google Scholar

Dobaczewski A., 2009, Operacje iterujące w języku polskim (Wprowadzenie do opisu), „Poradnik Językowy” nr 9, s. 26–36.
View in Google Scholar

Geach P.T., 1980, Reference and generality. An examination of some medieval and modern theories, London.
View in Google Scholar

Grzegorczykowa R., 1990, Problemy referencji, [w:] eadem, Wprowadzenie do semantyki językoznawczej, Warszawa, s. 120–133.
View in Google Scholar

Grzegorczykowa R., 2015, Jeszcze o odróżnianiu określeń temporalnych deiktycznych od wyznaczających narracyjnie (anaforycznych), „LingVaria” (nr specjalny), s. 61–75. DOI: https://doi.org/10.12797/LV.10.2015.1SP.06.
View in Google Scholar

Hirschová M., 2008, Deiktické výrazy v reprodukované řeči, „Sborník prací Filozofické fakulty Brnĕnské Univerzity” A 56, „Linguistica Brunensia”, s. 137–144.
View in Google Scholar

ISJP: M. Bańko (red.), Inny słownik języka polskiego, Warszawa 2000.
View in Google Scholar

Karolak S., 2001, O pojęciach określoności i nieokreśloności, [w:] idem, Od semantyki do gramatyki. Wybór rozpraw, Warszawa, s. 315–335.
View in Google Scholar

Kleszczowa K., 2014, Zaimkowy rodowód wybranych partykuł, [w:] A. Moroz, P. Sobotka, M. Żabowska (red.), Maiuscula linguistica. Studia in honorem Professori Matthiae Grochowski sextuagesimo quinto dedicata, Warszawa, s. 131–140.
View in Google Scholar

Lyons J., 1977, Semantics, t. 2, Cambridge.
View in Google Scholar

NKJP: Narodowy Korpus Języka Polskiego, www.nkjp.pl.
View in Google Scholar

Nowaczyk A., 1999, Gramatyka i prawda, „Biblioteka Myśli Semiotycznej”, 44, Warszawa.
View in Google Scholar

Padučeva E.V., 1992, Wypowiedź i jej odniesienie do rzeczywistości (Referencyjne aspekty znaczenia zaimków), Warszawa.
View in Google Scholar

Padučeva E.V., 2016, Mestoimeniâ dekonkretizacii (takoj-to i dr), [w:] Russkaâ korpusnaâ grammatika, [on-line:] http://rusgram.ru/index (dostęp: 25 I 2017).
View in Google Scholar

Poddleskaya V.I., 2010, Parameters of typological variations of placeholders, [w:] N. Amiridze, B.H. Davis, M. Maclagan (red.), Fillers, Pauses and Placeholders, Amsterdam − Philadelphia, s. 11–32.
View in Google Scholar

SGPP: M. Grochowski, A. Kisiel, M. Żabowska, Słownik gniazdowy partykuł polskich, Kraków 2014.
View in Google Scholar

SJPD: W. Doroszewski (red.), Słownik języka polskiego, Warszawa 1958–1969.
View in Google Scholar

Sudo Y., 2008, Japanese wh-doublets and metalinguistic variables, „Toronto Working Papers in Linguistics” 28, s. 341–356, [on-line:] http://twpl.library.utoronto.ca/index.php/twpl/article/view/6152/3141 (dostęp: 25 I 2017).
View in Google Scholar

Topolińska Z., 1976, Wyznaczoność tzw. argumentów zdarzeniowych predykatu, „Otázky slovanské syntaxe” IV/1, s. 187–184.
View in Google Scholar

Topolińska Z., 1977, “Referencja”, “koreferencja”, “anaphora”…, „Slavica Slovaca” 12 (3), s. 225–232.
View in Google Scholar

Topolińska Z., 1984, Składnia grupy imiennej, [w:] M. Grochowski, S. Karolak, Z. Topolińska, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Składnia, Warszawa, s. 301–389.
View in Google Scholar

USJP: S. Dubisz (red.) Uniwersalny słownik języka polskiego, Warszawa 2004.
View in Google Scholar

Wajszczuk J., 1997, System znaczeń w obszarze spójników polskich. Wprowadzenie do opisu, Warszawa.
View in Google Scholar

Wierzbicka A., 1971, Metatekst w tekście, [w:] M.R. Mayenowa (red.), O spójności tekstu, Wrocław, s. 105–121.
View in Google Scholar

Żurowski S., 2014, Kontekstowa interpretacja wyrażeń o tzw. znaczeniu ogólnym, [w:] W. Pskit (red.), Semantyczne i pragmatyczne aspekty komunikacji. Od deminutywów do gestów, Łódź, s. 27–50.
View in Google Scholar

Opublikowane

15-05-2017

Numer

Dział

Polszczyzna współczesna

Jak cytować

Żabowska, M. (2017) „Niedookreślenie, dekonkretyzacja i zmienne językowe – o quasi-tautologicznych układach typu ten i ten, to i to, tak a tak”, LingVaria, 12(23), s. 115–129. doi:10.12797/LV.12.2017.23.08.

Podobne artykuły

1-10 z 38

Możesz również Rozpocznij zaawansowane wyszukiwanie podobieństw dla tego artykułu.