Nosowanie i jego synonimy w profesjolekcie logopedycznym, dawnej i współczesnej polszczyźnie ogólnej oraz w gwarach
Określenia człowieka mówiącego przez nos
DOI:
https://doi.org/10.12797/LV.19.2024.38.22Słowa kluczowe:
profesjolekt logopedyczny, terminologia, nosowanie, człowiek mówiący przez nos, polszczyzna historyczna, dialektyAbstrakt
NASALISATION AND ITS SYNONYMS IN SPEECH THERAPY, ANCIENT AND MODERN GENERAL POLISH AND DIALECTS: DESCRIPTION OF A MAN WHO TALKS THROUGH HIS NOSE
The paper belongs to linguistic research devoted to the terminology used in speech therapy. The author discusses lexemes referring to pathological pronunciation accompanied by abnormal nasal resonance. He indicates and discusses words of foreign origin (mainly Hellenisms and Latinisms) as well as using native words taken from dictionaries and studies devoted to the old Polish language and dialects. Moreover, he mentions names referring to a man who speaks indistinctly, through his nose, citing common words and anthroponyms that remain a testimony to the sensitivity and linguistic culture of our ancestors.
Pobrania
Bibliografia
Bartmiński J., 1965, Ludowe słownictwo logopedyczne, „Logopedia” 6, s. 66–83.
View in Google Scholar
Burska-Ratajczyk B., 2006, Ludowe ekspresywizmy słowotwórcze dotyczące mówienia (na materiale gwar mazowieckich), [w:] K. Michalewski (red.), Wyrażanie emocji, Łódź, s. 367–377.
View in Google Scholar
Cyran W., 1977, Tendencje słowotwórcze w gwarach polskich, Łódź.
View in Google Scholar
Dąbrowska E., Grabowska A., 1994, Czasowniki mówienia w gwarze kurpiowskiej, [w:] H. Sędziak (red.), Polszczyzna regionalna. Materiały z sesji językoznawczej w Ostrołęce, Warszawa, s. 104–115.
View in Google Scholar
Gaertner H.K., 1927, Nauka o języku polskim. Wskazówki do samokształcenia ze słowniczkiem terminów gramatycznych i pomocniczych, Lwów.
View in Google Scholar
Kaleta Z., 1998, Nazwisko w kulturze polskiej, Warszawa.
View in Google Scholar
Karłowicz J., 1885, Projekt terminologii językoznawczej polskiej, „Prace Filologiczne” I, z. 1, s. 102–120.
View in Google Scholar
Kiła, Wikipedia, [on-line:] https://pl.wikipedia.org/wiki/Ki%C5%82a.
View in Google Scholar
Kowalska A., 1989, Z badań nad mazowieckim słownictwem ekspresywnym (nazwy człowieka, który sepleni), [w:] B. Falińska (red.), Polszczyzna północno-wschodnia. Metodologia badań językowych, Wrocław, s. 33–45.
View in Google Scholar
Marciniak-Firadza R., 2017, Dukawka, gulgot, sepioł…, czyli jak w gwarach małopolsko-mazowieckiego pogranicza językowego nazywa się człowieka, który się jąka, bełkocze czy sepleni, „Rozprawy Komisji Językowej ŁTN” nr LXIV, s. 187–202.
View in Google Scholar
Narodowy Korpus Języka Polskiego, praca zbiorowa, red. A. Przepiórkowski, M. Bańko, R.L. Górski, B. Lewandowska-Tomaszczyk, Warszawa 2012.
View in Google Scholar
Olma M., 2024, Dawne i współczesne nazwy seplenienia oraz określenia człowieka sepleniącego w języku polskim, „Logopaedica Lodziensia” nr 9, [w druku].
View in Google Scholar
Ołtuszewski W., 1905, Szkic nauki o mowie i jej zboczeniach (niemota, bełkotanie, mowa nosowa, jąkanie, itd.) oraz hygiena mowy, Warszawa.
View in Google Scholar
Osowicka-Kondratowicz M., 2017, Interdyscyplinarność a terminologia w kształceniu logopedycznym oraz w logopedii, „Prace Językoznawcze” XIX, nr 1, s. 121–136.
View in Google Scholar
Ostapiuk B., 1997, Zaburzenia dźwiękowej realizacji fonemów języka polskiego – propozycja terminów i klasyfikacji, „Audiofonologia” X, s. 117–136.
View in Google Scholar
Ożdżyński J., 1997, Synonimy w polskiej terminologii logopedycznej, „Rocznik Naukowo-Dydaktyczny WSP w Krakowie” z. 192, „Prace Językoznawcze” IX, s. 177–185.
View in Google Scholar
Ożdżyński J., Surowaniec J., 2000, Teoria i praktyka terminologii logopedycznej, Kraków.
View in Google Scholar
Pluta-Wojciechowska D., 2002, Realizacja fonemów języka polskiego u osób z rozszczepem podniebienia pierwotnego i/lub wtórnego – przegląd wybranych problemów, stanowisk, propozycji, „Logopedia” 31, s. 199–225.
View in Google Scholar
Pluta-Wojciechowska D., 2010, Podstawy patofonetyki mowy rozszczepowej. Dyslokacje, Bytom.
View in Google Scholar
Pluta-Wojciechowska D., 2013, Logopedyczne i foniatryczne ujęcie zakłóceń dźwięków mowy. Analiza kognitywna, „Nowa Audiofonologia” 2, nr 3, s. 9–15, https://doi.org/10.17431/889259. DOI: https://doi.org/10.17431/889259
View in Google Scholar
Pruszewicz A. (red.), 1992, Foniatria kliniczna, Warszawa.
View in Google Scholar
Przymuszała L., 2019, Klapać na pyszczysku, czyli o śląskiej leksyce i frazeologii dotyczącej mówienia, „LingVaria” XIV, nr 1 (27), s. 133–147, https://doi.org/10.12797/LV.14.2019.27.09. DOI: https://doi.org/10.12797/LV.14.2019.27.09
View in Google Scholar
Zdunkiewicz-Jedynak D., Hortis-Dzierzbicka M., 2000, Lingwistyczne podstawy oceny i dokumentacji zaburzeń mowy u dzieci z wadą rozszczepową twarzy, [w:] H. Mierzejewska, M. Przybysz-Piwko (red.), Teoretyczne podstawy metod usprawniania mowy: afazja, zaburzenia rozwoju mowy, Warszawa, s. 135–149.
View in Google Scholar
Pobrania
Opublikowane
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
