Der Niedriglohnsektor im deutschen Beschäftigungssystem: Eff ektivität und Durchsetzbarkeit einer Strategie zur Überwindung der Beschäftigungskrise

Abstrakt

Od ostatniego dziesięciolecia źle prowadzona polityka wobec sektora niskodochodowego w Republice Federalnej doprowadziła do poważnych problemów ekonomicznych i gospodarczych. Niemiecka gospodarka nie wytrzymuje większego bezrobocia niż czterech milionów zarejestrowanych bezrobotnych. Wielkim problemem jest kompleksowe uchwycenie przyczyn takiego stanu rzeczy. Struktura bezrobocia jest wieloraka, i to sprawia, że proste propozycje, oparte na jednej przyczynie i jednym możliwym rozwiązaniu, są nieskuteczne. Centralnym punktem sporu wokół właściwych instrumentów do zwalczenia bezrobocia jest sektor niskodochodowy. Polityka rynku pracy nastawiona na usługi gospodarstwa domowego stanowi często pierwszą aktywność zawodową, która wpływa na rozwój tego sektora. Usługi wobec osób i gospodarstwa domowego składają się z dwóch obszarów: po pierwsze, sektor kształcenia i służby zdrowia (wychowanie dzieci i opieka), który jest finansowany w dużej mierze ze środków publicznych, po drugie działania finansowane przez rynek takie jak: hotelarstwo i gastronomia, organizacja wolnego czasu, transport towarowy, oczyszczenie prywatnych i publicznych przestrzeni lub dozór budynków. Nie chodzi w tym artykule o wkład w gorącą debatę na temat tzw. „pracy-za-jedno-euro”, lecz raczej o zasadniczą analizę sektora niskodochodowego i jego różnych uwarunkowań. Jakie są teoretyczne oczekiwania, możliwości, strategie wobec tego sektora? Jakie konsekwencje niesie ze sobą strategia wydobywania z bezrobocia w tym sektorze dla pracodawców? Autorzy artykułu próbują zając się tym problemem poprzez wskazanie uwarunkowań i przyczyn tego zjawiska.