Krakowskie teatry robotnicze w latach międzywojennych
DOI:
https://doi.org/10.32030/KRZY.1980.03Abstract
Brak abstraktu dla tego artykułu.
References
1. Dawid Zołotniскi, Jutrznia teatralnego października, Warszawa 1980,
View in Google Scholar
2. Heinrich Braulich, Die Volksbühne, Theater und Politik in der deutschen Volksbühnenbewegung, Berlin 1976; Ludwig Hoffmann i Daniel Hoffmann - Ostwаld, Deutsches Arbeitertheater 1918—1933, t. 1—2, Berlin 1977; Theater der Kollektive, Proletarisch-revolutionäres Berufs-fheater in Deutschland 1928—l933, materiały wydane przez Ludwiga Hoffmanna przy współudziale Klausa Pfützner a, t. 1—2,. Berlin 1980.
View in Google Scholar
3. Barbara Teresa Jankowska, Przygoda teatralna Voscovca i Wericha 1928—1938, Wrocław—Warszawa—Kraków—Gdańsk 1977.
View in Google Scholar
4. Estera i Mieczysław Wodnarowie, Polskie Sceny Robotnicze 1918—1939, wybór dokumentów i relacji, Warszawa 1974. Jest to pionierska praca z zakresu dziejów scen robotniczych w międzywojennej Polsce. Przy opracowaniu niniejszego szkicu często korzystałem z zawartych w niej materiałów.
View in Google Scholar
5. Józef Szczublewski, Artyści i urzędnicy czyli szaleństwa Leona Schillera, Warszawa 19611; Edward Krasiński, Teatr Jaracza, Ateneum 1928—1939, Warszawa 1970.
View in Google Scholar
6. A. S. (Antonina Sokolicz), O kulturze artystycznej proletariatu, Warszawa 1921. Por. również: Myśl teatralna polskiej awangardy, antologia, Warszawa 1973, s. 299—310.
View in Google Scholar
7. A. S., op. cit., s. 9.
View in Google Scholar
8. ibidem, s. 20.
View in Google Scholar
9. Alina Kowalczykowa, Programy i spory literackie w dwudziestoleciu, 1918—1939, Warszawa 1981, s. 290—317.
View in Google Scholar
10. Wodnarowie, op. cit. s. 24.
View in Google Scholar
11. Feliks Popławski, Teatr Ludowy jako jedna z form pracy społeczno-oświatowej. Referat wygłoszony na Konferencji Teatralnej w Warszawie w dn. 13 V 1933, druk w: Praca Oświatowa, 1935, nr 4—5, s. 201—205.
View in Google Scholar
12. Dziennik Rozporządzeń dla stoł. król, miasta Krakowa, 1919, nr 9, s. 137.
View in Google Scholar
13. ibidem, 1921, nr 7, s. 69—69.
View in Google Scholar
14. ibidem.
View in Google Scholar
15. Kazimierz Nowacki, Architektura krakowskich teatrów, Kraków 1982, s. 281—283.
View in Google Scholar
16. ibidem, s. 292—293. Niestety nie zachowały się plany budynku w Archiwum Budowlanym Wojewódzkiego Archiwum Państwowego w Krakowie. Dokładna analiza tego obiektu, badanie poszczególnych pomieszczeń wykazało, że sala teatralna mieściła się w oficynie, mimo, że w ówczesnych anonsach prasowych tego nie zaznaczano. Obecnie pomieszczenia te przeznaczone są do terapii lekarskich. Szkoda jednak byłoby, gdyby resztki wyposażenia z lat trzydziestu jak drzwi, garderoba, szereg mebli, zostało zniszczonych. Sama sala widowiskowa została podzielona ściankami na mniejsze pokoje.
View in Google Scholar
17. Wodnarowie, op. cit., s. 65.
View in Google Scholar
18. Naprzód z dn. 22 IV 1923.
View in Google Scholar
19. Wodnarowie, op. cit., s. 50—53.
View in Google Scholar
20. WAP, St. G. Kr. 335.
View in Google Scholar
21. „Lutnia Robotnicza” to nazwa chóru rekrutującego członków z załóg krakowskich fabryk, a działająca przy Domu Robotniczym i będąca sekcją Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego. Z „Lutnią” współpracowali m. in.: Józef Życzkowski, Michał Swieżyński. Bolesław Wolniewicz. Por. Mieczysław Drobner i Tadeusz Przybylski, Chóry i orkiestry amatorskie, (w) Kraków muzyczny 1918—1939, Kraków. 1980, s. 209. Część członków chóru utworzyła Koło Dramatyczne.
View in Google Scholar
22. Ogłoszony drukiem przez Księgarnię Robotniczą w r. 1925 w serii „Scena Robotnicza”.
View in Google Scholar
23. Naprzód z dn. 4 I 1930.
View in Google Scholar
24. Naprzód z dn. 15 Ш 1931.
View in Google Scholar
25. Władysław Zychowicz był również honorowym prezesem Chóru Cecyliańskiego i prezesem Związku Teatrów i Chórów Ludowych na województwo krakowskie i kieleckie, a także członkiem Komisji Teatralnej i Komisji Propagandy Turystyki przy Prezydium Rady miasta Krakowa oraz członkiem władz Towarzystwa Miłośników Książki. Po II wojnie światowej zainteresowania teatralne wzięły górę i w r. 1949 objął stanowisko kierownika Biblioteki i Archiwum przy Teatrze im. J. Słowackiego w Krakowie. Zmarł w r. 1968. Por. Kraków muzyczny, op. cit. Tam również jego życiorys opracowany przez Tadeusza Przybylskiego.
View in Google Scholar
26. Naprzód z dn. 18 II 1931
View in Google Scholar
27. Edward Csato, Leon Schiller, Warszawa 1968, s. 306, 359—362; Teatr przy ulicy Cegielskiej, szkic z dziejów sceny łódzkiej 1844—1979, praca zbiorowa pod red. Stanisława Kaszyńskiego, Łódź 1980, s. 147, 153-154.
View in Google Scholar
28. Naprzód z dn. 5 II 1930.
View in Google Scholar
29. WAP, akta St. G. Kr. 339.
View in Google Scholar
30. Naprzód z dn. 5 V 1933; por. także Wodnarowie, op. cit., s. 389.
View in Google Scholar
31. Naprzód z dn. 24 III 1931.
View in Google Scholar
32. Nowacki, op. cit., s. 284—286; WAP, akta St. G. Kr. 331.
View in Google Scholar
33. Wodnarowie, op. cit., s. 396—397.
View in Google Scholar
34. Nowacki, op. cit., s. 40 0—402, 426. W r. 1957 urządzono w tej sali drugą scenę Teatru im. J. Słowackiego, która działała do r. 1968. Natomiast z kolejarskich tradycji teatralnych wywodzi się amatorski Teatr Kolejarza, założony w r. 1945, a działający w budynku przy ul. Bocheńskiej 7. Jest to jedna z najlepszych scen amatorskich w Polsce i czynna po dzień dzisiejszy.
View in Google Scholar
35. WAP, akta St. G. Kr. 333.
View in Google Scholar
36. Nowacki, op. cit., s. 351—352. Ostatnio pomieszczenia te oddane zostały Teatrowi STU, który po przebudowie tu ma swoją salę teatralną.
View in Google Scholar
37. WAP, akta St. G. Kr. 341.
View in Google Scholar
38. WAP, akta St. G. Kr. 342 (pismo z dn. 1 III 1939 r.).
View in Google Scholar
39. Nowacki, op. cit., s. 392—395.
View in Google Scholar
Downloads
Published
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
See more at Copyright & Licensing tab.
