Nieznana korona z w. XVII w klasztorze Klarysek w Krakowie
DOI:
https://doi.org/10.32030/KRZY.1982.02Abstract
Brak abstraktu dla tego artykułu.
References
1. J. Pagaczewski, Skarbiec klasztoru p.p. Klarysek przy kościele Św. Andrzeja w Krakowie, „Sprawozdania KHS” t. 8, Kraków 1912, s. CCCXXXVIII–CCCXLV.
View in Google Scholar
2. A. Bochnak i J. Pagaczewski, Polskie rzemiosło artystyczne wieków średnich, Kraków 1959, s. 54–55, 61, 85–87, 236–237, fig. 35, 59, 185.
View in Google Scholar
3. B. Przybyszewski, Złoty dom Królestwa. Studium z dziejów krakowskiego cechu złotniczego od czasu jego powstania (ok. 1370) do połowy wieku XV, Warszawa 1968, s. 130–134.
View in Google Scholar
4. J. Samek, Nawrót do gotyku w sztuce Krakowa pierwszej połowy w. XVII, „Folia Historiae Artium” t. 5, Kraków 1968, s. 110–111.
View in Google Scholar
5. Kościoły i klasztory śródmieścia, 1, Katalog zabytków sztuki w Polsce t. 4, Miasto Kraków, cz. 2 (kościół Św. Andrzeja i klasztor Klarysek oprac. E. Chojecka i K. Dżułyńska), s. 68–69, fig. 761, 787, 798–803, 810, 812, 814, 819, 825, 827, 841, 853, 857, 878, 879, 882, 883, 889, 893, 897, 898, 907, 908, 911.
View in Google Scholar
6. Dzieje sztuki polskiej t. 1, Sztuka polska przedromańska i romańska do schyłku XIII w., praca zbiorowa, Warszawa 1971, s. 240, 285, 718–719, fig. 725, 1095–1098, 1100.
View in Google Scholar
XIII-wiecznymi relikwiarzami cylindrycznymi ze skarbca Klarysek zajął się ostatnio dr Jerzy Pietrusiński, który wygłosił referat na ten temat na sesji poświęconej związkom polsko-frankońskim i polsko-nadreńskim w Poznaniu w r. 1979 (por. J. Pietrusiński, Hugo z Oignies i ostensoria u Klarysek w Krakowie i w Sączu, BHS, R. XLII 1980 nr 1, s. 3–25).
View in Google Scholar
7. Autor niniejszej pracy kieruje przygotowywaniem, w porozumieniu z Ośrodkiem Dokumentacji Zabytków, „Korpusu złotnictwa krakowskiego”. W ramach tychże prac wykonana już została bardzo szczegółowa dokumentacja fotograficzna i opisy inwentaryzacyjne wszystkich zabytków ze skarbca Klarysek.
View in Google Scholar
8. W czasie referowania wyników prac nad inwentaryzacją zabytków miasta Krakowa przez autora niniejszej rozprawy i mgr Izabelę Rejduch-Samkową, na posiedzeniu Ústavu Teorie a Déjiu Uměni Czechosłowackiej Akademii Nauk w Pradze w maju 1978 r., w dyskusji zwrócono uwagę na fakt, że korony nie występują jako zwieńczenia monstrancji na terenie Czech i możnaby je uważać, po przeprowadzeniu specjalnych badań, za specyficzną cechę polskich wyrobów złotniczych tego rodzaju.
View in Google Scholar
9. Dzieje sztuki polskiej t. 1, Sztuka polska przedromańska i romańska…, s. 298–299, 744–745, fig. III, 1136. Por. też: E. Kovács, Über einige Probleme des Krakauer Kronenkreuzes, „Acta Historiae Artium Academiae Scientiarum Hungaricae” t. 17, Budapest 1971 fas. 3–4, s. 238–241.
View in Google Scholar
10. Warto zasygnalizować, że w kościołach krakowskich i pozakrakowskich zachowały się liczne korony. Są to jednak raczej korony na obrazy, rzadziej na figury. Trzy korony barokowe, datowane na połowę w. XVII zachowały się w skarbcu kościoła Mariackiego.
View in Google Scholar
11. Por. J. Samek, Kielich fundacji Jana Rybkowicza w kościele Św. Anny (ze związków polsko-węgierskich w dziedzinie złotnictwa) „Folia Historiae Artium” t. 12, Kraków 1970, s. 95–106; Tenże: Złoty kielich z 1630 r. fundacji Jana Rybkowicza w skarbcu kościoła Św. Anny w Krakowie, Sprawozdania z Posiedzeń Komisji Naukowych t. 13, 1, Kraków 1976, s. 116–117.
View in Google Scholar
12. A. Szyszko-Bohusz, Trzy kościoły halowe: Olkusz, Kraśnik, Kłeczków, Sprawozdania KHS t. 9, Kraków 1915, s. 141. – S. Mihalik, Denkmäler und Schulen des ungarischen Drahtemails im Aus land, „Acta Historiae Artium Academiae Scientiarum Hungaricae” t. 5, Budapest 1958 fas. 1–2, s. 71–106.
View in Google Scholar
Downloads
Published
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
See more at Copyright & Licensing tab.
