Fotografie związane z placem Szczepańskim w zbiorach Działu Fotografii Krakowskiej Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, część 2
DOI:
https://doi.org/10.32030/KRZY.2015.18Abstrakt
PHOTOGRAPHS LINKED WITH SZCZEPAŃSKI SQUARE IN KRAKOW IN THE COLLECTION OF THE PHOTOGRAPHY DEPARTMENT OF THE HISTORICAL MUSEUM OF THE CITY OF KRAKOW, PART 2
The article discusses photographs in the collection of the Krakow Photography Department of the Historical Museum of the City of Krakow that are connected with Szczepański Square, and in particular the Palace of Fine Arts (Pałac Sztuki) located at no. 4, the building of the Community Savings Bank (Komunalna Kasa Oszczędności) at no. 5, the seat of the Farmers’ Society of Lesser Poland (Małopolskie Towarzystwo Rolnicze) at no. 8, and the House of the Szołayski Family (Kamienica Szołayskich) at no. 9. The text thus makes a natural follow-up to the article by Ewa Gaczoł on general iconography of the place and the one related to the buildings numbered 1 through 3. In the collection of pictures featuring the buildings on Szczepański Square, the most numerous collection comprises the depictions of the Palace of Fine Arts. Most of them are negatives (both monochromatic and colour) on glass and on film, and prints. The earliest pictures include a series of 22 plates, with 10 oldest ones made by Natan Krieger. They show the building shortly after it was built in 1901. Among them is a photograph of the drafted design of the frieze embellishing the palace, which was drawn by the painter Jacek Malczewski. The pictures were purposefully posed to highlight the particular architectural details of the structure, such as low reliefs, the frieze, busts on the facade, or the inside of the vestibule. The pivot of the activity pursued by the Society of Friends of Fine Arts (Towarzystwo Przyjacioł Sztuk Pięknych) and the Palace of Fine Arts consisted in the organisation of art exhibitions; the largest group of photographs is connected with such events. It includes 139 pictures showing exhibitions held by the Society of Friends of Fine Arts and the “Art” Society of Polish Artists (Towarzystwo Artystow Polskich “Sztuka”), from the jubilee exhibition of 1904 to those organised in the 1950s. A collection of 88 earliest plates shows exhibitions held in 1904–1914.
Bibliografia
1. Więcej o kolekcji szklanych klisz pochodzących z zakładu fotograficznego Ignacego Kriegera znajdujących się w zbiorach MHK w pierwszej części artykułu Fotografie związane z Placem Szczepańskim w zbiorach Działu Fotografii Krakowskiej Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, w niniejszym tomie; Kwi a tkowska T., Ma l i k A.: Zespół negatywów szklanych z zakładu fotograficznego rodziny Kriegerów w posiadaniu Muzeum Historycznego Miasta Krakowa. „Krzysztofory. Zeszyty Naukowe Muzeum Historycznego Miasta Krakowa” 1984, z. 11, s. 51–70.
View in Google Scholar
2. „Józefa Czecha Kalendarz Krakowski na rok 1905”, r. 74, s. 72.
View in Google Scholar
3. Przyszły dom Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. „Czas” 1899, nr 37, z 15 lutego, wyd. poranne, s. 2.
View in Google Scholar
4. Bęczkowska U.: Pałac Sztuki – siedziba Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Kraków 2002, s. 26–33.
View in Google Scholar
5. Solecki R.: Franciszek Mączyński (1874–1947) – krakowski architekt. Kraków 2005, s. 37–39.
View in Google Scholar
6. Świeykowski E.: Pamiętnik Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie 1854–1904. Pięćdziesiąt lat działalności dla ojczystej sztuki. Kraków 1904, s. 52.
View in Google Scholar
7. Górski Z.K.: Z dziejów budowy domu Tow. Przyj. Sztuk Pięknych. „Architekt” 1901, t. 2, z. 2, s. 26.
View in Google Scholar
8. Ludwik Puget (du Puget-Puszet, Puget; 1877–1942), rzeźbiarz, pisarz, historyk sztuki. W młodości używał spolszczonej wersji nazwiska, potem oficjalnie i na stałe przyjął formę Puget. Za: Polski słownik biograficzny (dalej cyt. PSB): Puszet Ludwik. Hasło oprac. M. Rożek. T. 29. Wrocław 1986, s. 446–451.
View in Google Scholar
9. Puszet L.: Nowe kleynoty stołecznego miasta Krakowa. Felietony. Kraków 1901, s. 17–23.
View in Google Scholar
10. Kwiatkowska T., Malik A.: Zespół negatywów…, s. 53; Sprawozdanie Towarzystwa Miłośników Historyi i Zabytków Krakowa za rok 1903. W: Bąkowski K.: Kościół ś. Krzyża w Krakowie. Biblioteka Krakowska, nr 25. Kraków 1904, s. 51–69.
View in Google Scholar
11. „Architekt” 1901, t. 2, z. 2, tabl. 2–5; J.T.: Dom Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych. „Józefa Czecha Kalendarz Krakowski na rok 1902”, r. 71, s. 3–4; Proke s ch W.: Nowy przybytek Sztuki. „Tygodnik Ilustrowany” 1901, nr 21, s. 114–115; W. Pr. : Pięćdziesięciolecie Krakowskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych. „Tygodnik Ilustrowany” 1904, nr 41, s. 782–783.
View in Google Scholar
12. Bęczkowska U.: Pałac Sztuki…, s. 70.
View in Google Scholar
13. Tadeusz Pankiewicz (1908–1993), farmaceuta, absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego, był właścicielem apteki Pod Orłem przy pl. Zgody 18 w Krakowie (obecnie pl. Bohaterów Getta). Apteka funkcjonowała także podczas okupacji niemieckiej, a Tadeusz Pankiewicz udzielał w niej wielostronnej pomocy Żydom, za co otrzymał medal Sprawiedliwego wśród Narodów Świata. Za: Pióro A.: Magister Tadeusz Pankiewicz. Biografia. Red. A. Biedrzycka. Kraków 2010.
View in Google Scholar
14. Bęczkowska U.: Pałac Sztuki…, s. 66–67.
View in Google Scholar
15. Turdza W.: Secesja w architekturze Krakowa. Fotografie Janusza Podleckiego. Kraków 2008. Katalog towarzyszący wystawie w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa, oddział Kamienica Hipolitów, styczeń – marzec 2008 r. Kurator Witold Turdza.
View in Google Scholar
16. Skąpska-Święcicka I.: Początki wystaw artystycznych w Krakowie. „Rocznik Krakowski” 1970, t. 41, s. 29–57.
View in Google Scholar
17. „Czas” 1854, nr 174, z 1 lipca, s. 3.
View in Google Scholar
18. Sztuka kręgu „Sztuki”. Towarzystwo Artystów Polskich „Sztuka” 1897–1950. Kraków 1995, s. 8–9. Katalog wystawy w Muzeum Narodowym w Krakowie, 26 maja – 10 września 1995 r.; Stulecie Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”. Red. A. Baranowa. Kraków 2001.
View in Google Scholar
19. M.G.: Wystawa osobna. „Tygodnik Ilustrowany” 1897, nr 29, s. 563–564.
View in Google Scholar
20. Świeykowski E.: Pamiętnik Towarzystwa…, s. 78.
View in Google Scholar
21. „Czas” 1904, nr 231, z 8 października, s. 2.
View in Google Scholar
22. „Czas” 1904, nr 232, z 10 października, s. 2.
View in Google Scholar
23. „Czas” 1904, nr 233, z. 11 października, s. 2.
View in Google Scholar
24. Świeykowski E.: Pamiętnik Towarzystwa…, s. 78–79.
View in Google Scholar
25. Mossakowska W., Zeńczak A.: Kraków na starej fotografii. Kraków 1984, s. 73; „Architekt” 1904, t. 10, tabl. LIII.
View in Google Scholar
26. W 2015 r. Muzeum Historyczne Miasta Krakowa otrzymało w darze dwie fotografie przedstawiające Stanisława Lacka w towarzystwie braci.
View in Google Scholar
27. Lack S.: Wystawa jubileuszowa. „Krytyka. Miesięcznik poświęcony sprawom społecznym, nauce i sztuce” 1904, t. 2, s. 343.
View in Google Scholar
28. „Sztuka Stosowana” 1906, t. 8–9, s. 4–5.
View in Google Scholar
29. Lack S.: Wystawa jubileuszowa…, s. 343–348.
View in Google Scholar
30. Zeńczak A.: Zespół witraży Józefa Mehoffera w kaplicy grobowej rodziny Grauerów w Opawie. „Rozprawy Muzeum Narodowego w Krakowie” 1999, t. 1, s. 84–107.
View in Google Scholar
31. Do tematu wodnika-topielca Laszczka podchodził wielokrotnie, co miało mieć źródło w opowiadanej przez niego fantastycznej historii, jakoby kiedyś podczas pobytu w rodzinnej wsi spotkał się z taką zjawą. Wielokrotnie opracowywał temat, tworząc kolejne wersje rzeźby. Figura widoczna na zdjęciu to efekt prac nad projektem fontanny w Warszawie, nad którym artysta pracował w 1898 r. W 1904 r., bazując na wcześniejszym projekcie, wykonał rzeźbę Wodnika w gipsie zabarwionym na kolor ciemnozielony. Za: Skórska-Jarmusz A.: Wodnik i cud-dziewica – ludowe inspiracje Konstantego Laszczki. „Spotkania z Zabytkami” 2012, nr 1–2, s. 24–27.
View in Google Scholar
32. Kostuch B.: Kilka faktów z historii fabryki fajansów na Dębnikach w Krakowie „Spotkania z Zabytkami” [online]. 2010, s. 30–33 [dostęp: 21 października 2014 r.]. Dostępny w internecie: http://issuu.com/hereditas/docs/2010091011.
View in Google Scholar
33. Otwarcie jubileuszowej wystawy. „Nowa Reforma” 1904, nr 232, z 9 października, s. 2.
View in Google Scholar
34. Kuchtówna L.: O wystrzygankach Karola Frycza. „Biuletyn Historii Sztuki” 2005, t. 3–4, s. 293–299.
View in Google Scholar
35. „Czas” 1905, nr 252, z 4 listopada, s. 2.
View in Google Scholar
36. Loc. cit.
View in Google Scholar
37. Błotnicki T.: IX. wystawa Sztuki. „Krytyka. Miesięcznik poświęcony sprawom społecznym krytyce i sztuce” 1906, t. 2, s. 470–471.
View in Google Scholar
38. W.: IX wystawa „Sztuki”. „Nowa Reforma” 1905, nr 269, z 24 listopada, s. 1.
View in Google Scholar
39. Loc. cit.
View in Google Scholar
40. Wspomniane rzeźby najdokładniej widoczne są na fotografiach o nr. inw. MHK-4989/N oraz MHK-4991/N.
View in Google Scholar
41. PSB: Kirkor-Kiedroniowa Zofia. Hasło oprac. W. Grzybek. T. 12. Kraków 1966–1967, s. 394–396.
View in Google Scholar
42. „Czas” 1909, nr 65, z 20 marca, s. 2.
View in Google Scholar
43. X: Kronika tygodniowa. „Nowości Ilustrowane” 1909, nr 13, s. 14.
View in Google Scholar
44. Leonard Lepszy (1856–1937) pochodził z Krościenka nad Dunajcem, z wykształcenia był inżynierem górniczym, po ukończeniu studiów pracował w bocheńskich salinach. Jednak jego miłość do sztuki okazała się silniejsza i w 1883 r. rozpoczął studia w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych. W 1884 r. przyjął pracę kontrolera w Urzędzie Probierczym w Krakowie, w 1895 r. był już jego dyrektorem. Sprawując tak wysokie stanowisko, jednocześnie zabiegał o to, aby muzea wykupywały wyroby złotnicze przekazywane do przetopienia, oczywiście tylko wówczas, kiedy przedstawiały one jakąkolwiek wartość zabytkową. Lepszy prowadził równocześnie działalność naukową, publikując artykuły o krakowskim złotnictwie, zwieńczoną wydaniem książki Przemysł złotniczy w Polsce (Kraków 1929). Wraz z upływem czasu i zgłębianiem kolejnych zagadnień rozpoczął współpracę ze Stanisławem Tomkowiczem i Feliksem Koperą, tworząc wraz z nimi publikacje z zakresu historii sztuki. Był zaangażowany w działalność różnych towarzystw, od końca XIX wieku był członkiem Grona Konserwatorów Galicji Zachodniej, sekretarzem Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, a w latach 1914–1917 także jego prezesem. Działał w Towarzystwie Przyjaciół Muzeum Narodowego w Krakowie oraz Towarzystwie Miłośników Historii i Zabytków Krakowa. Był także członkiem Akademii Umiejętności. Za: PSB: Lepszy Lepszy. Hasło oprac. A. Bochnak. T. 17. Wrocław 1967, s. 87–88.
View in Google Scholar
45. Pierwsza wstawa rzeźby w Krakowie. „Tygodnik Ilustrowany” 1910, nr 9, s. 174.
View in Google Scholar
46. Loc. cit.
View in Google Scholar
47. „Nowa Reforma” 1910, nr 127, z 19 marca, s. 2.
View in Google Scholar
48. W.: XIV. wystawa „Sztuki”. „Nowa Reforma” 1910, nr 140, z 26 marca, s. 2.
View in Google Scholar
49. Katalog XIV. wystawy Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka” w Krakowie 1910 r. od 20 marca do 30 kwietnia. Kraków 1910.
View in Google Scholar
50. W.: XIV. wystawa…, s. 1.
View in Google Scholar
51. „Czas” 1910, nr 130, z 21 marca, s. 2.
View in Google Scholar
52. Eugeniusz Kazimirowski (1873–1939) w 1934 r. na zamówienie księdza Michała Sopoćki wykonał pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego, zgodnie z dokładnymi wskazówkami siostry Faustyny. Za: Historia obrazu Jezusa Miłosiernego (I). W przygotowaniu do peregrynacji [online]. Red. Zgromadzenie Sióstr Jezusa Miłosiernego. Opoka. Portal prowadzony przez Fundację Konferencji Episkopatu Polski [dostęp: 13 czerwca 2015 r.]. Dostępny w Internecie: http://www.opoka.org.pl/biblioteka/T/TS/historia_obrazu_milosierdzia.html.
View in Google Scholar
53. „Tygodnik Ilustrowany” 1910, nr 24, s. 480.
View in Google Scholar
54. Loc. cit.
View in Google Scholar
55. Skrudlik M.: Salon Wiosenny. „Krytyka. Miesięcznik poświęcony sprawom społecznym krytyce i sztuce” 1910, t. 3, s. 380–389.
View in Google Scholar
56. Luna Drexler (1882–1933), rzeźbiarka pochodząca z zamożnej lwowskiej rodziny kupieckiej. W wieku 17 lat rozpoczęła naukę w prywatnej szkole artystycznej. W 1906 r. wzięła udział w wystawie zbiorowej we Lwowie. Naukę kontynuowała w Monachium i Paryżu, gdzie zetknęła się z twórczością Auguste’a Rodina. Przez krótki czas studiowała w rzymskiej Akademii Medici, aby ponownie powrócić do Monachium, gdzie rozpoczęła się jej długoletnia przyjaźń z filozofem Rudolfem Steinerem. Włączyła się w propagowanie ruchu antropozoficznego, którego był założycielem. Po 1918 r. brała udział w życiu artystycznym i społecznym Drugiej Rzeczypospolitej. Była jedną z założycielek Związku Artystów Polskich, a także członkiem-założycielem Stowarzyszenia „Rzeźba”. Uczestniczyła w licznych wystawach i konkursach. Za: Pę c zkowska -Hady ś W.: Luna Drexlerówna. Rzeźba, malarstwo, kwiecień 1978, Kraków, Chrzanów. Kraków–Chrzanów 1978; Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających (zmarłych przed 1966 r.). Malarze, rzeźbiarze, graficy (dalej cyt. SAP): Drexler Luna Amalia. Hasło oprac. I. Trybowski. T. 2. Wrocław 1975; Wiórkiewicz H.: Pamiątki Drexlerów w zbiorach Muzeum Niepodległości w Warszawie. Dar Jadwigi Kern-Bałaty. „Niepodległość i Pamięć” 2013, nr 3–4, s. 305–368.
View in Google Scholar
57. Król A.: Rzeźbiarze Młodej Polski. Wystawa ze zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie. Legnica 1999.
View in Google Scholar
58. „Czas” 1912, nr 152, z 2 kwietnia, s. 2.
View in Google Scholar
59. „Tygodnik Ilustrowany” 1912, nr 18, s. 373.
View in Google Scholar
60. Skrudl ik M.: Z wystaw krakowskich. „Krytyka. Miesięcznik poświęcony sprawom społecznym krytyce i sztuce” 1912, t. 2, s. 150–152.
View in Google Scholar
61. Wacław Szymanowski (1859–1930), artysta rzeźbiarz pochodzący z Warszawy. Edukację artystyczną rozpoczął w 1875 r. w Szkole Rysunku Wojciecha Gersona. W 1876 r. wyjechał do Francji, gdzie pod kierunkiem Cypriana Godebskiego kształcił się w dziedzinie rzeźby. W kolejnych latach studiował też na École des Beaux-Arts pod kierunkiem Eugène’a Delaplanche’a oraz na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. W 1891 r. wspólnie ze Stanisławem Grocholskim otworzył w Monachium szkołę malarską, w której kształciła się m.in. Olga Boznańska. W 1898 r. wziął udział w konkursie na pomnik Artura Grottgera w Krakowie, który wygrał, a pomnik według jego projektu został odsłonięty na Plantach w 1903 r. Jego twórczość zdominowała niemal wyłącznie rzeźba; prace rzeźbiarskie artysty cieszyły się wielkim zainteresowaniem współczesnych. W 1909 r. wygrał konkurs na pomnik Fryderyka Chopina w Warszawie. W latach 1907–1911 pracował nad swoim wielkim dziełem Pochód na Wawel, które ostatecznie nie zostało zrealizowane. W 1923 r. został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł 22 lipca 1930 r. w Krakowie, został pochowany na cmentarzu Rakowickim. Za: PSB: Szymanowski Wacław. Hasło oprac. J. Daranowska-Łukaszewska. T. 50. Warszawa–Kraków 2014, s. 106–111.
View in Google Scholar
62. Wawel narodowi przywrócony. Odzyskanie zamku i jego odnowa 1905–1939. Katalog wystawy, marzec – czerwiec 2005. Zamek Królewski na Wawelu – Państwowe Zbiory Sztuki. Kraków 2005, s. 22–23.
View in Google Scholar
63. Mi l ewska W.: Pochód na Wawel Wacława Szymanowskiego. W stulecie dyskusji nad ustawieniem rzeźby na Wawelu. „Krzysztofory. Zeszyty Naukowe Muzeum Historycznego Miasta Krakowa” 2013, z. 31, s. 147–173; Bilik H., Chojnacka Z., Janczyk A.: Wawel – narodowi przywrócony. Obchody 100-lecia powrotu Wawelu do Polski. „Muzealnictwo” [online]. 2005, nr 46 [dostęp: 22 kwietnia 2015 r.]. Dostępny w Internecie http://muzealnictworocznik.com/abstracted.php?level=5&ICID=1089662.
View in Google Scholar
64. Szymanowski W.: O przyszłość Wawelu. „Czas” 1906, nr 30, z 7 lutego, s. 1–2.
View in Google Scholar
65. Piszczatowska M.: Pochód na Wawel. „Spotkania z zabytkami” 2008, nr 8, s. 38–39.
View in Google Scholar
66. H.P.: Szymanowski i Malczewski w Secesyi wiedeńskiej. „Tygodnik Ilustrowany” 1911, nr 46, s. 916–917.
View in Google Scholar
67. „Czas” 1912, nr 236, z 25 maja, s. 2.
View in Google Scholar
68. Katalog wystawy Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie i Wacława Szymanowskiego „Pochód na Wawel”, II. wystawa ogólna obrazów, maj – czerwiec 1912. Kraków 1912, s. 17.
View in Google Scholar
69. Ibidem, s. 8.
View in Google Scholar
70. Szydłowski T.: Szymanowskiego Pochód na Wawel. „Czas” 1912, nr 3, z 3 stycznia, s. 1–2.
View in Google Scholar
71. Nowicka M.: Profesjonalistki. O zawodowych fotografkach w Galicji. „Przegląd Kulturoznawczy” 2014, nr 3, s. 333.
View in Google Scholar
72. „Czas” 1914, nr 183, z 16 maja, s. 2; Katalog wystawy Jubileuszowej MCMXIV I Salon Wiosenny, otwarcie XVI maja. Kraków 1914.
View in Google Scholar
73. Jubileuszowa wystawa Towarzystwa Sztuk Pięknych. „Nowości Ilustrowane” 1914, nr 22, s. 7–8.
View in Google Scholar
74. „Czas” 1914, nr 183, z 16 maja, s. 2.
View in Google Scholar
75. Cisek J.: Józef Piłsudski w Krakowie. Kraków 2003, s. 54–55.
View in Google Scholar
76. Br zoza C.: Kraków między wojnami. Kalendarium 28 X 1918 – 6 IX 1939. Kraków 1998, s. 137; „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1924, nr 247, z 10 września, s. 4.
View in Google Scholar
77. Dwa pokolenia. Sztuka legionowa z kolekcji Jerzego Mycielskiego. Wystawa w stulecie powstania Legionów Polskich, 9 października – 7 grudnia 2014. Zamek Królewski na Wawelu – Państwowe Zbiory Sztuki. Katalog oprac. A. Janczyk. Kraków 2014, s. 26–27.
View in Google Scholar
78. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1927, nr 44, z 14 lutego, s. 6; „Światowid” 1927, nr 8, s. 13.
View in Google Scholar
79. „Ilustrowany Kurier Codzienny 1927, nr 45, z 15 lutego, s. 8.
View in Google Scholar
80. Brzoza C.: Kraków między wojnami…, s. 188. „Nowa Reforma” 1927, nr 133, z 13 czerwca, s. 5.
View in Google Scholar
81. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1927, nr 183, z 5 lipca, s. 6
View in Google Scholar
82. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1927, nr 184, z 6 lipca, s. 3.
View in Google Scholar
83. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1927, nr 281, z 12 października, s. 5.
View in Google Scholar
84. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1927, nr 280, z 11 października, s. 5.
View in Google Scholar
85. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1933, nr 232, z 22 sierpnia, s. 4.
View in Google Scholar
86. Ibidem, s. 5.
View in Google Scholar
87. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1931, nr 143, z 25 maja, s. 11.
View in Google Scholar
88. Xawery Dunikowski (1875–1964), rzeźbiarz i malarz, urodził się w Krakowie. Kształcił się w Warszawie pod kierunkiem Bolesława Syrewicza i Leopolda Wasilkowskiego. Od 1896 r. studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, gdzie jego mistrzem byli Konstanty Laszczka oraz Alfred Daun. Już od 1904 r. sam wykładał rzeźbę w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Wówczas odbył serię podróży na Bliski Wschód, do Egiptu, Włoch i Francji. W 1923 r. powrócił do Krakowa, gdzie pracował na tutejszej ASP, kształcąc młodych adeptów rzeźbiarstwa. W okresie II wojny światowej więziony w KL Auschwitz. Po zakończeniu wojny powrócił na swoje stanowisko do Krakowa. W 1955 r. przeprowadził się do Warszawy, a od 1959 r. kierował także Wydziałem Rzeźby i Architektury Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu. Jego twórczość cechuje nieustanne dynamika i poszukiwanie nowych, oryginalnych rozwiązań. Pierwsza wystawa jego prac została zorganizowana w 1902 r. w Krakowie. Za: SAP: Dunikowski Xawery. Hasło oprac. A. Kodurowa. T. 2. Wrocław 1975, s. 350.
View in Google Scholar
89. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1931,nr 143, z 25 maja, s. 11.
View in Google Scholar
90. Wystawa prac rzeźbiarskich Xawerego Dunikowskiego w Pałacu Sztuki w Krakowie. Przygotowania do wystawy [online]. Narodowe Archiwum Cyfrowe [dostęp: 30 lipca 2015 r.]. Dostępny w internecie: http://www.audiovis.nac.gov.pl/obraz/120175:1/.
View in Google Scholar
91. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1931, nr 143, z 25 maja, s. 11.
View in Google Scholar
92. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1932, nr 328, z 26 listopada, s. 5.
View in Google Scholar
93. Br zoza C.: Kraków między wojnami…, s. 264.
View in Google Scholar
94. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1932, nr 331, z 29 listopada, s. 5.
View in Google Scholar
95. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1932, nr 330, 28 listopada, s. 15.
View in Google Scholar
96. Konstanty Laszczka(1865–1956), artysta rzeźbiarz. W 1885 r. rozpoczął naukę w Warszawie pod kierunkiem Jana Kryńskiego i Ludwika Pyrowicza. Po pobycie w Paryżu, w 1899 r. zamieszkał w Warszawie, a następnie przeniósł się do Krakowa. Objął na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych kierownictwo katedry rzeźby, którą prowadził aż do 1935 r. Był jednym z założycieli Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”. W swojej twórczości bardzo dużo czerpał z Auguste’a Rodina, co w szczególny sposób uwidacznia się w jego aktach kobiecych pochodzących z początku XX w. Oddzielną grupę w jego twórczości stanowią portrety, których stworzył ponad sto. Konstanty Laszczka zajmował się także z powodzeniem rzeźbą monumentalną, jednakże większość z jego prac uległa zniszczeniu w trakcie II wojny światowej. Za: SAP: Laszczka Konstanty. Hasło oprac. U. Leszczyńska. T. 2. Wrocław 1975, s. 450.
View in Google Scholar
97. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1935, nr 91, z 1 kwietnia, s. 16.
View in Google Scholar
98. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1935,nr 92, z 2 kwietnia, s. 11.
View in Google Scholar
99. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1935, nr 96, z 6 kwietnia, s. 17; Wystawa dzieł Konstantego Laszczki w Pałacu Sztuki w Krakowie. „Światowid” 1935, nr 16, s. 31.
View in Google Scholar
100. Br zoza C.: Kraków między wojnami…, s. 301; „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1935, nr 118, z 30 kwietnia, s. 6.
View in Google Scholar
101. Wystawa Stowarzyszenia Czeskich Grafików im. Hollara. Katalog wystawy. Poznań 1933, s. 4–5.
View in Google Scholar
102. Wystawa prac grafików czeskich w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Uczestnicy otwarcia wystawy [online]. Narodowe Archiwum Cyfrowe [dostęp: 15 lipca 2015 r.]. Dostępny w internecie: http://www.audiovis.nac.gov.pl/obraz/131500/64d-3f0a8a2282a7bba3bd1261a17b36e/.
View in Google Scholar
103. Artur Markowicz (1872–1934), artysta żydowskiego pochodzenia związany z Krakowem, tu się urodził i studiował na Akademii Sztuk Pięknych. Naukę kontynuował w Monachium i paryskiej École des Beaux-Arts. Od 1924 r. był członkiem Towarzystwa Artystów „Sztuka”, a także współtworzył Żydowskie Towarzystwo Krzewienia Sztuk Pięknych. Debiutował w 1897 r. w krakowskim TPSP. Przede wszystkim tworzył pejzaże i sceny rodzajowe związane z tradycją żydowską. Za: Polski słownik judaistyczny: Markowicz Artur [online]. Hasło oprac. M. Tarnowska [dostęp: 4 listopada 2014 r.]. Dostępny w internecie: http://www.jhi.pl/psj/Markowicz_Artur.
View in Google Scholar
104. Obecnie w zbiorach Muzeum Historycznego Miasta Krakowa znajduje się kolekcja rysunków i obrazów autorstwa Artura Markowicza, stanowią one część zbiorów Starej Synagogi, oddziału MHK.
View in Google Scholar
105. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1936, nr 131, z 12 maja, s. 8.
View in Google Scholar
106. Caupale R., Tołłoczko Z.: Secesja i modernizm w Rydze. Pół wieku architektury łotewskiej – perłą europejskiego dziedzictwa kulturowego. Cz. 2. Niepodległość i nowoczesność. Glossarium do problemów tradycji i awangardy w dwudziestoleciu międzywojennym. „Czasopismo Techniczne. A. Architektura” 2008, z. 7, s. 42.
View in Google Scholar
107. Leon Wyczółkowski (1852–1936) pochodził z niewielkiej miejscowości Huta Miastkowska, w powiecie garwolińskim. Po ukończeniu gimnazjum w Siedlcach studiował w warszawskiej Szkole Rysunku i Malarstwa, od 1875 r. w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, a w latach 1877–1879 także w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Jana Matejki. Krakowski okres jego życia i twórczości rozpoczął się na dobre w 1895 r., kiedy został profesorem malarstwa na krakowskiej ASP. Odtąd w jego twórczości pojawiają się pełne nastroju obrazy najważniejszych zabytków Krakowa, jego rola jako artysty nieustannie rosła. W roku akademickim 1909/1910 pełnił funkcję rektora ASP, miał udział w kształtowaniu artystycznych osobowości młodych malarzy, którzy kształcili się pod jego kierunkiem. Za: Leon Wyczółkowski (1852–1936) – wspomnienie pośmiertne. „Rocznik Krakowski” 1937, t. 28, s. 242; Bednarski Z.T.: Krakowskim szlakiem Leona Wyczółkowskiego. Kraków 2003, s. 54.
View in Google Scholar
108. Leon Wyczółkowski (1852–1936)…, s. 242.
View in Google Scholar
109. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1937, nr 144, z 26 maja, s. 19.
View in Google Scholar
110. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1937, nr 146, z 28 maja, s. 5.
View in Google Scholar
111. „Światowid” 1939, nr 19, s. 16; „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1939, nr 106, z 18 kwietnia, s. 10; Sewer yn T.: XII. wystawa grupy „Dziesięciu”: wystawy zbiorowe: Czedekowski Bolesław Jan z Paryża, Waśkowski Antoni (16 kwietnia – 18 maja 1939). Katalog wystawy. Kraków 1939.
View in Google Scholar
112. Grupa Dziecięciu – ugrupowanie artystyczne założone w Krakowie przez Teodora Grotta i Marcina Samlickiego, w swoich szeregach zrzeszała grono artystów różnych kierunków, wśród członków znajdowali się m.in. Adam Bunsch, Jarosław Heger, Adam Siemianowicz, Eugeniusz Waniek.
View in Google Scholar
113. Antoni Waśkowski (1885–1966), poeta, dramatopisarz, malarz, pochodzący z Krakowa. Po zakończeniu studiów na Uniwersytecie Jagiellońskim, w latach 1913–1917 pracował w Muzeum Narodowym na stanowisku asystenta. Od 1917 do 1927 r. był sekretarzem Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. Przez ostatnie lata swojej działalności w towarzystwie sprawował także funkcję redaktora „Rocznika Ilustrowanego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych”. Od 1927 r. był skarbnikiem Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, a później także sekretarzem Związku Zawodowego Literatów Polskich i członkiem Syndykatu Dziennikarzy Krakowskich. Za: Bi a ły Ł.: Antoni Waśkowski. Mohikanin Młodej Polski. Kraków 2012, s. 4–6. Katalog wystawy w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa, Oddział Kamienica Hipolitów, 16 marca – 22 maja 2011 r. Kurator Łukasz Biały.
View in Google Scholar
114. Bolesław Jan Czedekowski (1885–1969) urodził się w niewielkim miasteczku koło Kaługi, po ukończeniu gimnazjum w Stanisławowie kontynuował naukę w Wiedniu, a także w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie kształcił się pod kierunkiem Kazimierza Pochwalskiego. Swojego życia nie związał jednak z Polską, po I wojnie światowej wyjechał do Stanów Zjednoczonych, w 1922 r. powrócił do Europy i zamieszkał we Francji. Pod koniec lat dwudziestych XX w. osiadł w Wiedniu, gdzie stworzył własną pracownię. Jego obrazy zyskały powszechne uznanie w świecie sztuki, tematem jego twórczości był przede wszystkim człowiek, tworzył serie portretów. Za: Mus zyńska -Hof fmannowa A., Okońska A.: Na mil sześć tysięcy. O życiu i malarstwie Bolesława Czedekowskiego. Łódź 1978.
View in Google Scholar
115. Waśkowski A.: Znajomi z tamtych czasów. Literaci, malarze, aktorzy, 1892–1939. Kraków 1956, s. 119.
View in Google Scholar
116. Gr yglewski R.W.: Dom przy ulicy Radziwiłłowskiej. „Alma Mater” 1997, nr 15, s. 69–71.
View in Google Scholar
117. Fotografia. Katalog zbiorów. Red. nauk. M. Hermansdorfer; oprac. A. Sobota. Wrocław 2007, s. 419.
View in Google Scholar
118. Gawrońska A.: Józef Korzeniowski (1944–2014). „Krzysztofory. Zeszyty Naukowe Muzeum Historycznego Miasta Krakowa” 2013, z. 31, s. 511–512.
View in Google Scholar
119. Z perspektywy Wielopola. Fotografie Edwarda Węglowskiego. Kraków 2004; Fotografia. Katalog zbiorów…, s. 405.
View in Google Scholar
120. „Dziennik Polski” 1946, nr 314, z 15 listopada, s. 8.
View in Google Scholar
121. Blum H.: Wystawa grafiki artystów Związku Radzieckiego. „Tygodnik Powszechny” 1946, nr 48, s. 10.
View in Google Scholar
122. „Dziennik Polski” 1946, nr 144, z 26 maja, s. 4.
View in Google Scholar
123. Blum H.: Z Pałacu Sztuki. „Tygodnik Powszechny” 1946, nr 68, s. 7.
View in Google Scholar
124. Wystawa zbiorowa Leona Kosmulskiego, Zygmunta Króla, Antoniego Waśkowskiego, akwareli Tibora Csorby, tudzież wystawa bieżąca, maj – czerwiec 1946. Katalog wystawy. Kraków 1946.
View in Google Scholar
125. Stanisław Senisson „Narodziny Nowej Huty”, wernisaż wystawy. Fotografie Stanisława Senissona z 1949 roku ze zbiorów Muzeum Historii Fotografii im. prof. Władysława Bogackiego Krakowskiego Towarzystwa Fotograficznego, 5–29 maja 2005 r. [online]. Nowohuckie Centrum Kultury. Fotogaleria. Tekst oprac. A. Gryczyński [dostęp: 15 maja 2015 r.]. Dostępny w internecie: http://www.nck.krakow.pl/foto-galeria/archiwum/2005/senisson.htm.
View in Google Scholar
126. Blum H.: Wystawa zimowa w Krakowie. „Tygodnik Powszechny” 1948, nr 11, s. 8.
View in Google Scholar
127. Ibidem, s. 10.
View in Google Scholar
128. „Dziennik Polski” 1952, nr 134, z 5 czerwca, s. 6; Blum H., Dobrowolski T.: Katalog wystawy obrazów Leona Wyczółkowskiego zorganizowanej w setną rocznicę urodzin artysty, czerwiec – lipiec 1952 r. Kraków 1952.
View in Google Scholar
129. Grupa ST-53 – jedno z pierwszych ugrupowań artystycznych, jakie powstało w powojennej Polsce. Zostało założone w Katowicach (ówczesnym Stalinogrodzie) przez młodych plastyków, którzy w założeniu mieli pracować nad doskonaleniem twórczości, jednocześnie zgłębiając zadania sztuki i cel swojej twórczości, zwracając uwagę na społeczną funkcję sztuki i jej komunikatywność. Głównym teoretykiem grupy był Władysław Strzemiński. Nazwa ugrupowania nawiązywała do daty i miejsca powstania oraz nazwiska głównego teoretyka. Pierwszą wystawę artystów zrzeszonych w ST-53 zorganizowano we wrześniu 1953 r. w Bradzie. Za: Malarstwo, rzeźba, grafika, rysunek. Wystawa prac Grupy ST-53 Katowice, Grupy R-55 Poznań, Grupy 55. Warszawa 1957. Katalog wystawy, Poznań, styczeń – luty 1957 r.
View in Google Scholar
130. „Dziennik Polski” 1956, nr 184, z 3 sierpnia, s. 6.
View in Google Scholar
131. „Dziennik Polski” 1965, nr245, z 15 października, s. 4; nr 246, 16 października, s. 6.
View in Google Scholar
132. „Polska Sztuka Ludowa” 1967, t. 21, z. 2 (kronika), s. 27.
View in Google Scholar
133. Sa lwiński J.: Kamienica przy ul. św. Jana 12 matecznikiem Muzeum Historycznego Miasta Krakowa. W: Dom Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa przy ul. Św. Jana 12. Red. W. Komorowski. Biblioteka Krakowska, nr 158. Kraków 2013, s. 125, 132–133.
View in Google Scholar
134. Szałapak A.: Szopka krakowska jako zjawisko folkloru krakowskiego na tle szopki europejskiej. Studium historyczno-etnograficzne. Red. A. Biedrzycka. Biblioteka Krzysztoforska, nr 4. Kraków 2012, s. 233.
View in Google Scholar
135. „Dziennik Polski” 1975,nr 45, z 24 lutego, s. 3.
View in Google Scholar
136. „Dziennik Polski” 1975,nr 105, z 8 maja, s. 2
View in Google Scholar
137. Komunalna Kasa Oszczędności Powiatu Krakowskiego powstała w 1881 r. z przekształcenia Związku Kredytowego przy Powiecie Krakowskim (założonego w 1879 r.). Początkowo mieściła się przy ul. Grodzkiej 3, a od 1899 r. we własnym budynku przy ul. Pijarskiej 1. Kasa przyjmowała wkłady oszczędnościowe, udzielała pożyczek hipotecznych rolnikom z gmin przyłączonych do Krakowa, głównie na cele budowlane, zakup ziemi, regulację spłat rodzinnych, oraz pożyczek dla stowarzyszeń krakowskich. W ramach dotacji wspierała działalność m.in. straży pożarnej, instytucji charytatywnych, ochronę zabytków Krakowa. W 1937 r. przejęła Miejską Kasę Oszczędności w Krynicy i Komunalną Kasę Oszczędności Związku Międzykomunalnego w Wieliczce. W latach 1939–1944 podlegała Urzędowi Nadzoru Bankowego Generalnego Gubernatorstwa w Krakowie. Została zlikwidowana w 1950 r. Za: Encyklopedia Krakowa. Red. prowadzący A.H. Stachowski. Warszawa–Kraków 2000, s. 429–430; Morawski W.: Słownik historyczny bankowości polskiej do 1939 roku. Kraków 1998, s. 55–58. Szerzej zob. Sibi l a L.J.: Krakowski drapacz chmur przy placu Szczepańskim 5 w dziele mistrza introligatorskiego Roberta Jahody Księga pamiątkowa Powiatowej Komunalnej Kasy Oszczędności w Krakowie w zbiorach Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, w niniejszym tomie.
View in Google Scholar
138. Jakubowski K.: Kraków na starych widokówkach. Warszawa [2011], s. 18.
View in Google Scholar
139. Kolberg O.: Lud – jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce. Seria. 5. Krakowskie. Cz. 1. Kraków 1976, s. 99–100.
View in Google Scholar
140. Zbroja B.: Architektura międzywojennego Krakowa 1918–1939. Budynki, ludzie, historie. Kraków 2013, s. 190.
View in Google Scholar
141. Wa s i l ewski A.: Sylwetki krakowian. W: Kopiec wspomnień. Kraków 1959, s. 416–417.
View in Google Scholar
142. Twa rdowska K.: Dom mieszkalny Funduszu Emerytalnego Pracowników Komunalnej Kasy Oszczędności. W: Krakowski szlak modernizmu. E-przewodnik. Stare Miasto [online]. [dostęp: 11 marca 2015 r.]. Dostępny w internecie: http://szlakmodernizmu.pl/multimedia/e-przewodnik.
View in Google Scholar
143. Modernizmy. Architektura nowoczesności w II Rzeczypospolitej. T. 1. Kraków i województwo krakowskie. Red. A. Szczerski. Kraków 2013, s. 45.
View in Google Scholar
144. Br zoza C.: Kraków między wojnami…, s. 292.
View in Google Scholar
145. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1934, nr 273, z 2 października, s. 6.
View in Google Scholar
146. Loc. cit.
View in Google Scholar
147. Fotografia galicyjska do roku 1918. Fotografowie Galicji, Tatr oraz Księstwa Cieszyńskiego. Zestawienie nazw zakładów i nazwisk fotografów do roku 1918. Oprac. A. Żakowicz. Lwów 2008, s. 63.
View in Google Scholar
148. „Architekt” 1910, t. 3, s. 47.
View in Google Scholar
149. „Kalendarz Krakowski Józefa Czecha na rok 1909”, r. 78, s. 76–77.
View in Google Scholar
150. Fotografia galicyjska…, s. 123.
View in Google Scholar
151. „Nowa Reforma” 1909, nr 558, z 4 grudnia, s. 2.
View in Google Scholar
152. Loc. cit.
View in Google Scholar
153. „Kalendarz Krakowski Józefa Czecha na rok 1910”, r. 79, s. 76; „Czas” 1910, nr 165, z 13 kwietnia, s. 1.
View in Google Scholar
154. „Światowid” 1927, nr 24, s. 7.
View in Google Scholar
155. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1927, nr 142, z 25 maja, s. 6.
View in Google Scholar
156. „Nowa Reforma” 1927, nr 284, z 12 grudnia, s. 4.
View in Google Scholar
157. Morawski W.: Słownik historyczny bankowości…, s. 46–47.
View in Google Scholar
158. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1927, nr 133, z 16 maja, s. 12.
View in Google Scholar
159. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1927, nr 342, z 12 grudnia, s. 7.
View in Google Scholar
160. Izba ta powstała w 1933 r. jako jednostka działająca z ramienia samorządu gospodarczego. Jej głównym organem kierowniczym była rada, a funkcję wykonawczą sprawował zarząd. W założeniu Izba miała zajmować się wspieraniem rozwoju oświaty rolniczej oraz badań nad rolnictwem ze szczególnym uwzględnieniem problemów województwa krakowskiego, takich jak mechanizacja i zagospodarowanie ziem górskich czy wdrażanie nowych środków ochrony roślin. Za: Encyklopedia Krakowa…, s. 492.
View in Google Scholar
161. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1934, nr 83, z 24 marca, s, 16.
View in Google Scholar
162. Rożek M.: Przewodnik po zabytkach i kulturze Krakowa. Kraków 2008, s. 114–115.
View in Google Scholar
163. Bańdo A.: Krakowski „Czas” (1849–1939) na tle dotychczasowych badań krakowskiej prasy. „Rocznik Historii Prasy Polskiej” [online]. 2010, t. 13, z. 1–2, s. 91 [dostęp: 12 listopada 2014 r.]. Dostępny w internecie: http://mbc.malopolska.pl/Content/63938/05.pdf.
View in Google Scholar
164. Gumińska B.: Feliks Manggha Jasieński. „Wszyscy marzymy by dosięgnąć księżyca...”. „Rozprawy Muzeum Narodowego w Krakowie” 2010, t. 33, s. 21
View in Google Scholar
165. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1934, nr 359, z 29 grudnia, s. 9.
View in Google Scholar
166. Encyklopedia Krakowa… s. 377; Rożek M.: Przewodnik po zabytkach…, s. 114–115.
View in Google Scholar
167. Dagerotypia – technika fotograficzna opracowana przez Josepha Nicéphore’a Niépce’a i Louisa Jacques’a Daguerre’a, a datę oficjalnego ogłoszenia tej techniki, 7 stycznia 1839 r., uważa się za symboliczny początek fotografii. W efekcie tego procesu otrzymywany jest dagerotyp, który wykonywany był na srebrnych lub miedzianych płytkach, pokrytych światłoczułym jodkiem srebra. Technika ta została wyparta przez wynalezioną w 1851 r. technikę mokrego kolodionu, opartą na szklanych negatywach, z których można było otrzymać dowolną liczbę odbitek. Za: Lechowicz L.: Historia fotografii. Cz. 1. 1839–1939. Łódź 2012, s. 18–19.
View in Google Scholar
168. Karol Beyer (1818–1877), fotograf, pionier fotografii polskiej. Pochodził z Warszawy, gdzie po ukończeniu liceum rozpoczął pracę w fabryce artystycznych wyrobów metalowych swojego wuja. W 1839 r. wyjechał do Francji i tam zapoznał się z niedawno odkrytym wynalazkiem, jakim była fotografia. Po powrocie we wrześniu 1844 r. zdecydował się na otworzenie zakładu w Warszawie, przy ul. Senatorskiej. Już pierwsze wykonywane przez niego dagerotypy przyniosły mu znaczny rozgłos. W czerwcu 1850 r. przeniósł swoją pracownię do własnego domu przy ul. Wareckiej 14. Szczyt popularności jego zakładu przypadał na lata sześćdziesiąte XIX w. Wszedł w skład komitetu redakcyjnego „Tygodnika Ilustrowanego”, interesował się numizmatyką i malarstwem. Był zaangażowanym patriotą, w 1861 r. podczas manifestacji wykonał słynne zdjęcie pięciu poległych. Na początku listopada 1861 r. został aresztowany przez carską policję i uwięziony w twierdzy Modlin. Na wolność wyszedł w 1863 r., ale wkrótce ponownie go aresztowano i po krótkim pobycie w X Pawilonie Cytadeli warszawskiej przewieziono do Nowochapiorska, skąd został zwolniony na mocy amnestii w 1865 r. Powrócił do Warszawy i kontynuował pracę jako fotograf, z powodzeniem zajmował się także światłodrukiem. W 1872 r. jego atelier odkupiło dwóch fotografów – Julian Kostka i Ludwik Mulert. Za: Żdżarski W.: Historia fotografii warszawskiej. Warszawa 1974, s. 23–41; Jackiewicz D.: Karol Beyer 1818–1877. Warszawa 2012.
View in Google Scholar
169. Mossakowska W.: Dagerotypy w zbiorach polskich. Katalog. Wrocław 1989, s. 34.
View in Google Scholar
170. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1928, nr 60, z 29 lutego, s. 6; nr 63, z 3 marca, s. 5.
View in Google Scholar
171. Puciata-Pawłowska J.: Artur Grottger. Toruń–Łódź 1962.
View in Google Scholar
172. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1937, nr 141, z 23 maja, s. 18.
View in Google Scholar
173. „Ilustrowany Kurier Codzienny” 1937, nr 146, z 28 maja, s. 12.
View in Google Scholar
174. „Dziennik Polski” 1957, nr 11, z 12/13 stycznia, s. 5.
View in Google Scholar
175. Wspomniane rzeźby obecnie eksponowane są w Pałacu Biskupa Erazma Ciołka, oddziale Muzeum Narodowego w Krakowie, gdzie po generalnym remoncie w 2007 r. otwarto wystawę Sztuka dawnej Polski. XII–XVIII wiek.
View in Google Scholar
176. Kolberg O.: Lud…, s. 99.
View in Google Scholar
Pobrania
Wersja elektroniczna opublikowana
Numer
Dział
Licencja

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Szczegóły zob. w zakładce Prawa autorskie i udostępnianie.

