O czasopiśmie

 „LingVaria” są półrocznikiem wydawanym od 2006 r. przez Wydział Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego i publikującym artykuły z zakresu językoznawstwa, głównie polonistycznego, ale też z zakresu językoznawstwa ogólnego i slawistycznego. Odbiorcami są językoznawcy, a także doktoranci i studenci o zainteresowaniach lingwistycznych. . Założycielem i pierwszym redaktorem naczelnym LingVariów jest prof. dr hab. Mirosław Skarżyński. Wersją podstawową (referencyjną) czasopisma jest wersja elektroniczna.


Tematyka czasopisma i rodzaj przyjmowanych tekstów

Na łamach “LingVariów” są publikowane artykuły naukowe z dziedziny językoznawstwa, zwłaszcza slawistycznego. Szczególna uwaga jest poświęcana zagadnieniom językoznawstwa ogólnego, semantyki, leksykografii, etymologii, językoznawstwa synchronicznego i diachronicznego, dialektologii oraz socjolingwistyki, etnolingwistyki, onomastyki, pragmatyki, analizy dyskursu, a także historii językoznawstwa. Czasopismo przyjmuje oryginalne artykuły naukowe, polemiki oraz edycje źródeł pisane w języku polskim oraz tzw. językach kongresowych.


Indeksacja w bazach naukowych

  • Bibliography of Slavic Linguistics BrillOnline
  • Central and Easter European Online Library
  • The Central European Journal of Social Sciences and Humanities
  • EBSCO
  • ERIH PLUS
  • Index Copernicus Journal Master List
  • Lista czasopism Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego 2019 - 40 pkt.
  • Pol-index

 


Proces recenzowania

Podstawą zakwalifikowania artykułów do druku są dwie pozytywne recenzje językoznawców – specjalistów z zakresu, którego dotyczy artykuł, niezwiązanych z Wydziałem Polonistyki UJ lub z ośrodkiem, w którym pracuje autor artykułu. W przypadku zasadniczo sprzecznych ocen redakcja zastrzega sobie prawo powołania trzeciego recenzenta, którego opinia będzie rozstrzygająca. W postępowaniu recenzenckim zachowywana jest zasada anonimowości autora i recenzenta (double-blind review). Lista recenzentów współpracujących z czasopismem w danym roku jest zamieszczana w 2. numerze rocznika, a także na stronie internetowej czasopisma. O wyniku postępowania recenzenckiego autor jest powiadamiany przez redakcję, otrzymuje także kopie recenzji.


Zasady etyczne

 Ogólne standardy etyczne  

Redakcja „LingVariów” bazuje na Kodeksie dobrych obyczajów w nauce, zasadach etyki formułowanych przez Zespół Etyki Słowa działający przy Radzie Języka Polskiego oraz na wytycznych Komitetu ds. Etyki Publikacyjnej – COPE (www.publicationethics.org). Artykuły zgłaszane do publikacji są oceniane wyłącznie pod względem merytorycznym i publikowane ze względu na ich wartość. Na ocenę i publikację na łamach pisma nie mają wpływu: płeć, wyznanie, rasa, pochodzenie, orientacja seksualna czy przekonania polityczne autora.

Obowiązki redakcji

  1. Poufność
    Redakcja nie ujawnia żadnych informacji na temat nadesłanego tekstu nikomu oprócz autora, recenzentów, potencjalnych recenzentów i rady naukowej.
  1. Ujawnianie informacji i konflikt interesów

Niepublikowane informacje zawarte w nadesłanych tekstach nie mogą zostać użyte we własnych pracach członków redakcji bez jawnej, pisemnej zgody autora lub autorów. 

  1. Decyzja o publikacji

Redaktor naczelny „LingVariów” jest odpowiedzialny za podejmowanie decyzji dotyczących publikacji nadesłanych tekstów. Redaktor naczelny uwzględnia przy tym wyniki uzyskanych recenzji oraz może uwzględnić głosy redakcji i rady naukowej.

Obowiązki recenzenta

  1. Dobór recenzentów i właściwe tempo recenzowania

Recenzent, który nie czuje się odpowiednio wykwalifikowany do oceny treści zawartych w nadesłanym tekście lub wie, że nie jest w stanie przygotować recenzji w zaproponowanym czasie, powinien bez zwłoki powiadomić o tym redaktora naczelnego, aby ten mógł się skontaktować z innym recenzentem.

  1. Poufność

Teksty otrzymane do recenzji muszą być traktowane jako dokumenty poufne. Nie mogą być przedstawiane nikomu lub dyskutowane z nikim oprócz osób upoważnionych przez redaktora naczelnego.

  1. Standardy obiektywizmu

Recenzenci powinni zachowywać obiektywizm w swoim postępowaniu. Osobista krytyka autora jest nieakceptowalna. Recenzenci powinni przedstawiać swój punkt widzenia, używając odpowiednich argumentów.

  1. Uznanie źródeł

Recenzenci powinni wskazywać opublikowane prace, istotne dla danego tekstu, które nie zostały w nim uwzględnione. Recenzent powinien także poinformować redaktora naczelnego w przypadku znacznego podobieństwa lub pokrywania się nadesłanego tekstu z innymi opublikowanymi materiałami, znanymi recenzentowi.

  1. Ujawnianie informacji i konflikt interesów

Informacje i pomysły, z którymi recenzent zapoznaje się podczas swojej pracy, muszą być utrzymane w tajemnicy i nie mogą zostać użyte do osiągnięcia osobistych korzyści. Recenzent nie powinien podejmować się oceny nadesłanego tekstu, gdy zachodzi konflikt interesów wynikający z rywalizacji, współpracy lub innej relacji albo innego związku z autorem.

Obowiązki autora

  1. Standardy raportowania

Autorzy informujący o rezultatach oryginalnych badań powinni przedstawić odpowiednie uzasadnienie wykonanych prac oraz obiektywnie argumentować ich znaczenie. Kluczowe dane powinny zostać przedstawione we właściwy sposób w nadesłanym tekście. Całkowicie lub częściowo nieprawdziwe stwierdzenia, w sytuacji gdy autor ma tego świadomość, są – jako czyny nieetyczne – niedozwolone.

  1. Oryginalność i plagiat

Autor powinien się upewnić, że jego tekst jest w całości oryginalny. Powinien upewnić się, że nazwiska autorów cytowanych w pracy i/lub fragmenty cytowanych dzieł, również własnych, zostały w niej w prawidłowy sposób zacytowane lub wymienione.

  1. Publikacje zwielokrotnione, zbędne i równoległe

Równoległe złożenie tego samego tekstu do druku w więcej niż jednym czasopiśmie jest nieetyczne i jest nieakceptowalne.

  1. Uznanie źródeł

Autor winien odnotować skorzystanie z wyników prac innych osób. Powinien również zacytować publikacje, które miały wpływ na powstanie złożonej do druku pracy.

  1. Autorstwo pracy

Autor jest zobowiązany podać informację o osobach, które w jakikolwiek sposób przyczyniły się do powstania artykułu. Takie postępowanie ma celu uniknięcie sytuacji określanej jako ghostwriting, czyli ukrywanie udziału w powstaniu artykułu osób innych niż oficjalnie figurujące w nagłówku tekstu. Należy więc podawać wszystkich współautorów artykułu, z ich afiliacją, oraz informacje, kto jest autorem koncepcji, założeń, metod itp. wykorzystywanych przy przygotowaniu publikacji. Jeśli w grę wchodzi pomoc osób trzecich lub instytucji, właściwą adnotację należy zamieścić w przypisie. Sprzecznym z naukową rzetelnością zjawiskiem jest podawanie jako współautorów osób, które nie wniosły żadnego wkładu w publikację (tzw. guest authorship).

Jeśli tekst jest podpisany przez więcej niż jednego autora, należy w nim umieścić (w przypisie) dokładne określenie wkładu, jaki w jego powstanie wnieśli poszczególni współautorzy (z podaniem informacji, kto jest autorem koncepcji, założeń, metod itp. wykorzystanych podczas przygotowywania publikacji). Ujawnić należy także (np. w formie podziękowań) nazwiska wszystkich osób, które przyczyniły się do powstania publikacji, a nie są autorami.

  1. Ujawnianie informacji i konflikt interesów

Wszyscy autorzy powinni ujawnić w nadesłanym tekście jakikolwiek finansowy bądź inny istotny konflikt interesów, który mógłby wpłynąć na rezultaty badań lub ich interpretację w tekście. Jeśli artykuł związany jest z badaniami finansowanymi z grantu NCN lub innej instytucji czy stowarzyszenia, Autor jest zobowiązany w przypisie podać tę informację wraz z numerem grantu.

  1. Fundamentalne błędy w publikacji

Jeżeli Autor odkryje znaczący błąd lub nieścisłość w publikowanej pracy, ma obowiązek natychmiast powiadomić o tym redaktora naczelnego i współpracować z nim w celu wycofania tekstu bądź wprowadzenia odpowiedniej erraty.