Przesyłanie tekstów

Wytyczne dla autorów

INFORMACJE OGÓLNE

1. W czasopiśmie „LingVaria” publikujemy artykuły z zakresu językoznawstwa (głównie językoznawstwa polonistycznego oraz ogólniejszych zagadnień lingwistycznych, pod warunkiem że materiałem egzemplifikacyjnym jest polszczyzna). 
2. Przyjmujemy artykuły w języku polskim oraz w językach kongresowych: angielski, niemiecki, francuski, hiszpański, włoski, rosyjski.
3. Nie publikujemy recenzji ani sprawozdań.
4. Redakcja zastrzega sobie prawo zamawiania tekstów jubileuszowych i wspomnieniowych.
5. Objętość artykułu: maksymalnie 40 000 znaków (ze spacjami), wraz z przypisami, bibliografią oraz streszczeniami.
6. Do artykułu prosimy dołączyć abstrakt (10–15 wierszy) i słowa klucze w języku polskim i angielskim oraz angielskie tłumaczenie tytułu. Jeśli tekst został napisany w innym języku, prosimy o dołączenie abstraktu i słów kluczy również w tym języku.
7. Teksty przekraczający wskazaną objętość redakcja zwraca autorom z prośbą o skrócenie. 
8. Artykuły doktorantów do działu „Debiuty naukowe” przyjmowane są wyłącznie po akceptacji opiekuna naukowego. Opiekun przesyła opinię o artykule drogą mailową do redakcji.
9. Każdy autor otrzymuje jeden egzemplarz tomu, w którym opublikowano jego artykuł. Nie przewiduje się nadbitek artykułów.
10. Bezpośredniemu kontaktowi z redakcją służy adres mailowy: lingvaria@uj.edu.pl 

ZASADY KWALIFIKOWANIA ARTYKUŁÓW DO PUBLIKACJI

1. Nadesłane artykuły podlegają wstępnej kwalifikacji przez redakcję i mogą zostać odrzucone, jeśli tekst nie mieści się w profilu czasopisma lub nie spełnia oczekiwanych standardów merytorycznych, etycznych lub wymogów formalnych. Decyzja redakcji jest ostateczna.
2. Podstawą zakwalifikowania artykułów do druku są dwie pozytywne recenzje językoznawców – specjalistów z zakresu, którego dotyczy artykuł, niezwiązanych z Wydziałem Polonistyki UJ lub ośrodkiem, w którym pracuje autor. Recenzenci nie mogą również pozostawać z autorem w konflikcie interesów wynikającym z innego typu zależności (zarówno zależności zawodowej, jak i relacji osobistych). W przypadku zasadniczo sprzecznych ocen redakcja może powołać trzeciego recenzenta, którego opinia jest rozstrzygająca. 
3. W postępowaniu recenzyjnym zachowywana jest zasada anonimowości autora i recenzenta. Lista recenzentów publikowana jest w 2. numerze rocznika oraz na stronie internetowej czasopisma. 
4. Autor jest informowany o wyniku recenzji oraz otrzymuje kopie recenzji.
5. Artykuły muszą być oryginalne i niepublikowane wcześniej oraz nie mogą być równocześnie zgłoszone do innych czasopism. Naruszenie tej zasady skutkuje odstąpieniem od współpracy. 
6. Autor jest zobowiązany podać informację o osobach, które w jakikolwiek sposób przyczyniły się do powstania artykułu. Takie postępowanie ma celu uniknięcie sytuacji określanej jako ghostwriting, czyli ukrywanie udziału w powstaniu artykułu osób innych niż oficjalnie figurujące w nagłówku tekstu. Należy więc podawać wszystkich współautorów artykułu, z ich afiliacją. Jeśli w grę wchodzi pomoc osób trzecich lub instytucji, właściwą adnotację należy zamieścić w przypisie. Zjawiskiem sprzecznym z naukową rzetelnością jest podawanie jako współautorów osób, które nie wniosły żadnego wkładu w publikację (tzw. guest authorship). 
7. Jeśli tekst jest podpisany przez więcej niż jednego autora, należy w nim umieścić (w przypisie) dokładne określenie wkładu, jaki w jego powstanie wnieśli poszczególni współautorzy (z podaniem informacji, kto jest autorem koncepcji, założeń, metod itp. wykorzystanych podczas przygotowywania publikacji). Ujawnić należy także (np. w formie podziękowań) nazwiska wszystkich osób, które przyczyniły się do powstania publikacji, a nie są autorami.
8. Jeśli artykuł związany jest z badaniami finansowanymi z grantu NCN lub innej instytucji czy stowarzyszenia, autor jest zobowiązany w przypisie podać tę informację wraz z numerem grantu. 
9. Teksty należy przesyłać drogą elektroniczną poprzez system OJS (https://journals.akademicka.pl/lv/index) w formacie Microsoft Word lub RTF.
10. W przypadku decyzji o wycofaniu tekstu autor powinien niezwłocznie poinformować redakcję. 
11. Jeśli recenzenci lub redakcja wymagają poprawek, autor zobowiązany jest do przesłania poprawionej wersji tekstu. 

ZASADY PRZYGOTOWANIA TEKSTÓW DO DRUKU

1. Przypisy tekstowe robimy jako „dolne”, tj. u dołu strony, natomiast przypisy bibliograficzne według wzoru: (Grzegorczykowa 2007), (Żmigrodzki, Przybylska, Dunaj 2006) lub (Grzegorczykowa 2007: 23). Przy kolejnym odwołaniu w ciągu przypisów zapisujemy ibid. (np. ibid.: 25).
2. Odwołania do tekstów różnych autorów zapisujemy w kolejności chronologicznej, oddzielając zapisy średnikami według wzoru: (Stieber 1952; Walczak 1984; Bąba 1985). Do tekstów jednego autora używamy odsyłaczy separowanych przecinkiem, np. (Przybylska 2022a, 2022b). 
3. Odwołania internetowe (zarówno w przypisach, jak i w „Literaturze”) powinny zawierać datę korzystania z witryny, np. http://forum.idg.pl/, 18 IX 2018. 
4. Wykresy i fotografie (te pierwsze również w formacie XLS, a drugie w formacie JPEG lub TIFF) itp. prosimy dołączać w osobnych plikach, natomiast w tekście wyraźnie oznaczać miejsca, w których mają być umieszczone. W przypadku użycia nietypowych znaków (np. fonetycznych oraz fontów niełacińskich) lub elementów graficznych należy dołączyć plik PDF artykułu.
5. Tytuły czasopism podajemy w cudzysłowach, tytuły książek, rozdziałów i artykułów kursywą bez cudzysłowów.
6. Krótkie cytaty umieszczone w tekście zapisujemy w cudzysłowie, dłuższe (powyżej trzech wierszy) w osobnych akapitach, mniejszą czcionką niż podstawowa. 
7. W pierwszym wystąpieniu (także w przypisach) imiona zawsze powinny być rozwinięte. Rozwinięte powinny być także wprowadzane po raz pierwszy nazwy organizacji, instytucji, tytuły czasopism itd.
8. Omawiane wyrazy, zwroty, zdania oraz zwroty obcojęzyczne wyodrębniamy kursywą. 
9. Objaśnienia znaczeń wyrazów podajemy w łapkach.
10. Transkrypcję fonetyczną lub fonologiczną w przykładach stosujemy tylko wtedy, gdy jest to konieczne ze względu na przedmiot rozważań. Jako podstawowy przyjmuje się slawistyczny alfabet transkrypcji, ale możliwe jest użycie IPA (z informacją w przypisie).
11. Na początku artykułu prosimy umieścić słowa klucze po polsku i po angielsku, a na końcu abstrakt w języku polskim i angielskim, opatrzony angielskim tytułem artykułu. Jeśli tekst został napisany w innym języku, prosimy o dołączenie abstraktu i słów kluczy również w tym języku. 
12. Po adresie bibliograficznym należy podać numer DOI, jeśli publikacja go  
13. Opis bibliograficzny w „Literaturze” po tekście artykułu podajemy następująco:

Skarżyński M., Smułkowa E., 2018, Materiały do dziejów polskiego językoznawstwa III. Korespondencja Kazimierza Nitscha i Antoniny Obrębskiej-Jabłońskiej 1925–1958, cz. 1: 1925–1945, cz. 2: 1945–1958, „Biblioteka LingVariów”, t. 26, Kraków. 

Benni T., 1933, Sportswoman chce się widzieć z panią doktór, „Język Polski” XVIII, z. 6, s. 184–185. 

Topolińska Z., 2018, ‘Transforma zdaniowa’ – próba interpretacji, „LingVaria” XIII, nr 2 (26), s. 39–45, https://doi.org/10.12797/LV.13.2018.26.03.  

Dobrzyńska T., 2005, Badanie struktury tekstu i form gatunkowych wypowiedzi jako klucz do opisu kultury i rozumienia literatury, [w:] M. Czermińska (red.), Polonistyka w przebudowie. Literaturoznawstwo − Wiedza o języku − Wiedza o kulturze − Edukacja. Zjazd Polonistów, t. 1, Kraków, s. 87−96.  

Kuryłowicz J., 1968/1987, O rozwoju kategorii gramatycznych, Kraków, [przedr. w:] ibid., Studia językoznawcze, Warszawa 1987, s. 116−144. 

ISJP: M. Bańko (red.), Inny słownik języka polskiego, Warszawa 2000. 

 14. Po tekście głównym artykułu powinny być umieszczone sekcje „Źródła” i „Literatura”. W „Literaturze” wykazujemy tylko pozycje przywoływane w artykule. Jeśli w artykule wykorzystano skróty etymologiczne, geograficzne itd., należy umieścić w nim również sekcję „Skróty”. 
15. Wprzypisachi w „Literaturze” podajemy nazwiska wszystkich autorów, np.: (Hącia, Kłosińska, Łachnik, Pędzich 2021: 111), nie stosujemy zapisu (Hącia i in. 2021: 111): 

Hącia A., Kłosińska K., Łachnik J., Pędzich B., 2021, Słownik polskich neologizmów w Obserwatorium Językowym Uniwersytetu Warszawskiego, [w:] E. Młynarczyk, E. Horyń (red.), Dialog z Tradycją, t. IX: Językowe świadectwo przemian społecznych i kulturowych, Kraków, s. 109–133, https://doi.org/10.24917/9788376241630.8. 

16. Opis w „Literaturze” zamieszczamy w języku, w jakim wydrukowany jest artykuł, a więc stosujemy polskia parat również przy publikacjach obcojęzycznych, np.: 

Hausmann F. J., 1989a, Das Wörterbuch im Urteil der gebildeten Öffentlichkeit, [w:] F. J. Hausmann i in. (red.), Wörterbücher. Dictionaries. Dictionnaires. Ein internationales Handbuch zur Lexikographie, t. 1, cz.1, Berlin–New York, „Handbücher zur Sprach- und Kommunikationswissenschaft“, t. 5.1, s. 19–28.  

17. Pozycje zapisane cyrylicą w bibliografii i przypisach wewnętrznych transliterujemy według zasad międzynarodowego standardu ISO 9:2000, zob. np. http://www.ushuaia.pl/transliterate. W tekście stosujemy jednak polską transkrypcję imion i nazwisk według zasad PWN, np.: „Zagadnienie to omawia Jelena W. Paduczewa (Padučeva 2004: 160–162)”. 

18. Redakcja „LingVariów” zaleca, aby w wypadku odnoszenia się do zasobów elektronicznych (słowników elektronicznych i innych źródeł elektronicznych nieopatrzonych doi) uwzględnić także publikację referencyjną wskazaną w danej witrynie internetowej. Tym samym w „Literaturze” należy umieścić dwie pozycje (przy pierwszej podajemy adres elektroniczny i datę dostępu według wzoru), :  

NKJP: Narodowy Korpus Języka Polskiego, [on-line:] nkjp.pl (dostęp: 31 V 2026). 

Narodowy Korpus Języka Polskiego, praca zbiorowa, red. A. Przepiórowski, M. Bańko, R.L. Górski, B. Lewandowska-Tomaszczyk, Warszawa 2012.  

WSJP PAN: P. Żmigrodzki (red.), Wielki słownik języka polskiego PAN, [on-line:] https:// www.wsjp.pl/ (dostęp: sierpień 2023).  

Wielki słownik języka polskiego PAN. Geneza, koncepcja, zasady opracowania, praca zbiorowa, red. P. Żmigrodzki, M. Bańko, B. Batko-Tokarz, J. Bobrowski, A. Czelakowska, M. Grochowski, R. Przybylska, J. Waniakowa, K. Węgrzynek, Kraków 2018. 

Monco PL: MoncoPL, [on-line:] monco.frazeo.pl (dostęp: 25 IV 2025). 

Pęzik P., 2020, Budowa i zastosowania korpusu monitorującego MoncoPL, „Forum Lingwistyczne” nr 7, s. 133–150, https://doi.org/10.31261/fl.2020.07.11. 

19. Stosujemy ujednolicone skróty tytułów ważniejszych słowników i innych publikacji oraz oczywiście podajemy ich pełny opis bibliograficzny: 

EJO – Encyklopedia językoznawstwa ogólnego
EJP – Encyklopedia języka polskiego 
GWJP – Gramatyka współczesnego języka polskiego 
ISJP – Inny słownik języka polskiego
Knapski – Thesaurus polono-latino-graecus 
NSPP – Nowy słownik poprawnej polszczyzny 
PSWP – Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny 
SEBań – Etymologiczny słownik języka polskiego A. Bańkowskiego
SEBor – Słownik etymologiczny języka polskiego W. Borysia
SEBr – Słownik etymologiczny języka polskiego A. Brücknera 
SEMań – Polski słownik etymologiczny W. Mańczaka
SESł – Słownik etymologiczny języka polskiego F. Sławskiego 
SF – Słownik frazeologiczny języka polskiego S. Skorupki
SGP – Słownik gwar polskich PAN
SJPD – Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego
SJPSz – Słownik języka polskiego pod red. M. Szymczaka
SKarł – Słownik gwar polskich J. Karłowicza 
SL – Słownik języka polskiego S.B. Lindego
SPsł – Słownik prasłowiański
SPXVI – Słownik polszczyzny XVI wieku
SStp – Słownik staropolski
SW – Słownik języka polskiego tzw. warszawski
SWil – Słownik języka polskiego tzw. wileński
SWJP – Słownik współczesnego języka polskiego pod red. B. Dunaja
USJP – Uniwersalny słownik języka polskiego pod. red. S. Dubisza
WSE-HJP – Wielki słownik etymologiczno-historyczny języka polskiego
WSFJP – Wielki słownik frazeologiczny języka polskiego
WSJP PAN – Wielki słownik języka polskiego PAN pod red. P. Żmigrodzkiego
WSJP PWN– Wielki słownik języka polskiego PWN
WSO – Wielki słownik ortograficzny 

Zasoby elektroniczne: 

KorBa – Elektroniczny Korpus Tekstów Polskich z XVII i XVIII w.  
KWJP – Korpus Współczesnego Języka Polskiego (Korpus Dekady)
MoncoPL – Korpus MoncoPL 
NKJP – Narodowy korpus języka polskiego 
SGJP – Słownik gramatyczny języka polskiego