Ze studiów nad oeuvre architekta krakowskiego Teodora Talowskiego
DOI:
https://doi.org/10.32030/KRZY.1985.05Abstract
Brak abstraktu dla tego artykułu.
References
1. Por. Samek J., Wyniki inwentaryzacji zabytków rzemiosła artystycznego na terenie miasta Krakowa. Kościoły i klasztory śródmieścia, „Biuletyn Historii Sztuki” XXII (1960), nr 3, s. 3'09-314; tenże, Uwagi na marginesie inwentaryzacji zabytków Krakowa przeprowadzonej w kościołach i klasztorach Śródmieścia (charakterystyka Katalogu, detale architektoniczne, rzeźba), „Biuletyn Historii Sztuki” XXXIII (1971), nr 1, s. 58—67; dalsze opracowania informujące o wynikach inwentaryzacji zabytków miasta Krakowa są w przygotowaniu.
View in Google Scholar
2. Nowy szpital bonifratów został wzniesiony w latach 1897—1906 wg projektu architekta Teodora Ta- lowskiego, staraniem przeora Laetusa Bernatka dla uczczenia pięćdziesięciolecia panowania cesarza Franciszka Józefa I, por. P. Pałamarz, Klasztor bonifratów, Kościoły i klasztory. Kazimierz i Stradom. Budowle sakralne 2, Katalog Zabytków Sztuki w Polsce 5, Miasto Kraków IV, mpis w IS PAN.
View in Google Scholar
3. Autorem kamiennej dekoracji fasady był S. Wójcik, por. Pałamarz, o.c.
View in Google Scholar
4. Nieco odmiennie niż autor tekstu do Katalogu datuje budowę szpitala Z. Biersdorf, Architekt Teodor Talowski. Charakterystyka twórczości, (W:) Sztuka 2 połowy XIX wieku, materiały z Sesji SHS, Łódź, listopad 1971, Warszawa 1973, s. 201, przyjmując daty z tablicy wewnątrz budynku: 1897—1901. Z kolei J. Purchla, Jak powstał nowoczesny Kraków, „Biblioteka Krakowska” (1979), nr 120, s. 231, — 1889—1901. W Muzeum Historycznym m. Krakowa zachowały się następujące materiały dotyczące szpitala bonifratów: projekt elewacji frontowej (wym. 49,7X65,7 cm, druk), 189'8, nr inw. 797/VIII, projekt elewacji tylnej (wym. 34X96,5 cm, druk), 1898, nr inw. 796/VIII, rzut poziomy piwnic, parteru, I i II piętra, (a i b), przekrój poprzeczny i pionowy gmachu (Ć), (wym. 63,5X98 cm, druk), 189'8, nr inw. 799/VIII.
View in Google Scholar
5. Por. Pałamarz, o.c.
View in Google Scholar
6. Teodor Talowski zastosował zabieg często spotykany na pocztówkach z końca XIX i początku XX wieku, przy czym zazwyczaj naklejano całą postać.
View in Google Scholar
7. Teodor Talowski malował akwarelę niedługo po rozpoczęciu budowy szpitala, który ukończono dopiero w 1906 roku.
View in Google Scholar
8. Kościoły i klasztory Śródmieścia 1, Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, cz. II, Miasto Kraków IV, Warszawa 1971, s. 5. Por. też L. Lameński, Restauracja kościoła Mariackiego w Krakowie, (streszczenie referatu wygłoszonego na zebraniu naukowym Oddz. Krak. SHS w dniu 13 czerwca 1980, „Biuletyn Historii Sztuki”, XLIII, Warszawa 1981, nr 2, s. 235, il. 5 i 6.
View in Google Scholar
9. Por. A. Ryszkiewicz, Polski portret zbiorowy, Wrocław—Warszawa—Kraków 1961.
View in Google Scholar
10. Podstawowe opracowanie nagrobków i epitafiów krakowskich — Cerchowie M. i S. i Kopera F., Pomniki Krakowa, I—III, Kraków—Warszawa 1904, obejmuje nagrobki tylko do XVIII wieku włącznie.
View in Google Scholar
11. Epitafium wzmiankuje: K. Gadacz, Inwentarz zbiorów sztuki prowincji krakowskiej zakonu oo. Kapucynów i Archiwa, Biblioteki i Muzea kościelne, nr 12, 1966, s. 33, 93; Korpal-Łukaczowa Z., Me1bechowska-Luty A., Korpal Michał Stefan (w:) Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, IV, 1986, s. 119—120. W tym miejscu warto wspomnieć, że Talowski projektował też nagrobki przeznaczone na cmentarz Rakowicki — mają one jednak inny charakter. Por. K. Grodziska- -Ożóg, Cmentarz Rakowicki w Krakowie, Kraków 1983, s. 184.
View in Google Scholar
12. Wincenty Jabłoński, urodzony w Czerwonej Woli koło Sieniawy w dawnym powiecie przeworskim prowadził ożywioną działalność pedagogiczną w Krakowie. Por. F. Bielak, Jabłoński Wincenty (w:) Polski Słownik Biograficzny T. X, 1962—1964, s. 262,—263.
View in Google Scholar
13. Korpal niestety nie posiada dotąd odpowiedniej monografii, aczkolwiek zachowało się kilkadziesiąt prac jego roboty; Współpracował z wybitnymi architektami, m.in. Sławomirem Odrzywolskim, Karolem Zarembą, Tomaszem Prylińskim i Karolem Knausem (por. Korpal-Łukaczowa, Melbechowska-Luty, o.c.).
View in Google Scholar
14. Niestety podejmując monograficzne opracowanie cmentarza, rzeźba nagrobkowa, jej wartości artystyczne i powiązania warsztatowe pozostają w dalszym ciągu na uboczu zainteresowań autora (por. K. Grodzi- ska-Ożóg, o.c., s. 179—184).
View in Google Scholar
15. Por. Z. Beiersdorf, o.c., s. 199.
View in Google Scholar
16. Purchla, o.c., s. 201.
View in Google Scholar
17. Beiersdorf, o.c., s. 201.
View in Google Scholar
18. Tamże.
View in Google Scholar
19. Purchla, o.c.
View in Google Scholar
20. Najobszerniejsze jest opracowanie Beiersdorfa, o.c., (tamże wymienione wcześniejsze artykuły); już po napisaniu niniejszego opracowania Talowski stał się przedmiotem pracy magisterskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim.
View in Google Scholar
21. Warto tu wspomnieć, że istnieje akwarela Stanisława Tondosa przedstawiająca szpital bonifratów w podobnym ujęciu.
View in Google Scholar
Downloads
Published
Issue
Section
License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
See more at Copyright & Licensing tab.
