O znaczeniu przedstawień portretowych w sztuce legionowej
DOI:
https://doi.org/10.32030/Abstrakt
Brak abstraktu dla tego artykułu.
Bibliografia
1. Katalog Historycznej Wystawy Legionów, Kraków, 1934 r.
2. Odpis pisma w Muzeum Narodowym w Krakowie.
3. J. w.
4 J. Skotnicki, Przy sztalugach i przy biurku. Wspomnienia, Warszawa 1957 r., s. 18.
5. Legionistów nazwie Staff „żołnierzami własnej, najwyższej Nadziei”, Przybyszewski „awangardą moralną Polski”, J. Stachiewicz „zakonem rycerzy idei” a o panującej w oddziałach atmosferze i postawie żołnierzy napisze: „Patriotyzm oddziałowy był niesłychany, do egzaltacji wprost dochodzący. (...) Wytwarza on tak niesłychaną solidarność wszystkich żołnierzy I Brygady, o jakiej się chyba najlepszemu wojsku na świecie nie śniło. (...) Stan ten wytworzył niewątpliwie fakt, że byliśmy żołnierzami bez Ojczyzny, otoczonymi zewsząd przez wrogów. (...) Te cechy wytworzone w dumnej świadomości roli jaką każdy Legjonista wobec sprawy polskiej odgrywa, wpłynęły na podniesienie poczucia honoru żołnierskiego do wyżyn wspomnianego wyparcia się wszystkiego, co tchnęło najlżejszym odstępstwem od idei przyjętej”. J. Stachiewicz, W Kowlu, Wspomnienia legionowe, op. cit., s. 101–102.
6. Wiersz anonimowego autora zamieszczony w: Dla Ciebie Polsko. Zbiór poezji Polsce i bojom o nią po święconych, Piotrków 1915 r., s. 103.
7. J. Kaden-Bandrowski, Piłsudczycy, Warszawa 1936 r., s. 14.
8. A. Teslar, Polska to my, w: Kadendarz NKN-u na rok 1916. Legionista Polski, s. 54.
9. J. Kaden-Bandrowski, Piłsudczycy, op. cit., s. 11–12.
10. O świadomości znaczenia tej funkcji portretu świadczy wystawa prac Wincentego Wodzinowskiego, który ułożył w cykl i przedstawił portrety żołnierzy, którzy polegli latem 1916 r. nad Styrem. Wystawa odbyła się w Krakowie w 1916 r. Był na niej również eksponowany ostatni portret Włodzimierza Koniecznego, który pozował Wodzinowskiemu na kilka dni przed śmiercią. W tym samym czasie Konieczny ukończył i podarował Piłsudskiemu rzeźbę „Legionista”. Żołnierz, który pozował artyście zginął w tej samej co on bitwie pod Polską Górą 5 lipca 1916 r.
11. St. Przybyszewski, Polska i święta wojna, Wiedeń, 1916 r., s. 69 i 74.
12. G. Daniłowski, * * *, w: Dla Ciebie Polsko, op. cit., s. 32.
13. J. Remer, Legiony w sztuce. Wystawa w Pałacu Sztuk Pięknych w Krakowie, 1916 r., Nakładem Centralnego Biura Wydawnictw NKN.
14. Tamże.
15. Z wiersza „Poległym w boju” zamieszczonym w książce Wł. Orkana „Droga Czwartaków i inne wspomnienia wojenne”, Piotrków 1916 r.
16. St. Maykowski w artykule zatytułowanym „O człowieku wierzącym” pisał o Piłsudskim: „Patrzono w niego, widziano w nim coraz więcej promieni, czekano od niego znaku. Ale on znaku nie dał. Sam stał się znakiem. Dzień 6 sierpnia 1914 r. objawił Piłsudskiego”. W: Kalendarz NKN-u na rok 1916, op. cit., s. 19.
Pobrania
Wersja elektroniczna opublikowana
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Szczegóły zob. w zakładce Prawa autorskie i udostępnianie.
