Językowe środki deprecjacji przeciwnika w debatach telewizyjnych między liderami partyjnymi

Authors

  • Beata Zając Uniwersytet Jagielloński

DOI:

https://doi.org/10.12797/Politeja.10.2013.25.23

Keywords:

TV debate, election campaign, language

Abstract

Language means of depreciation of an opponent in television debates between party leaders

The article raises the issue of rhetoric means used in Polish parliamentary campaigns, exemplified by the 2007 campaign. However only an extract of such electoral activities was taken into consideration, namely the televised debates between the party leaders. The basis of the analysis consists of three debates broadcasted in Polish Television between: Donald Tusk and Jarosław Kaczyński (12th October 2007), Donald Tusk and Aleksander Kwaśniewski (15th October 2007), Jarosław Kaczyński and Aleksander Kwaśniewski (7th October 2007). The author focused on the language operations carried out in order to depreciate the opponent in the context of the situation created by media debate. The most common acts of depreciation – both overt and concealable in many ways – their action mechanisms, as well as the defence methods against them were analyzled in the article.

Downloads

Download data is not yet available.

Author Biography

Beata Zając, Uniwersytet Jagielloński

Językoznawca, starszy wykładowca w Zakładzie Dziennikarstwa Instytutu Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Zainteresowania badawcze związane są z problematyką retoryki, języka mediów i języka polityki.

References

Awdiejew A., Wartościowanie wymuszone a szacunek dla odbiorcy w dyskursie politycznym, [w:] Język polityki a współczesna kultura polityczna, red. J. Anusiewicz, B. Siciński, Wrocław 1994, Język a Kultura, t. 11

Bralczyk J., O języku polskiej polityki lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych, Warszawa 2003.

Bralczyk J., Mosiołek‑Kłosińska K., Zwyczaje nominacyjne w polityce – autoidentyfikacja i stygmatyzacja, [w:] Zmiany w publicznych zwyczajach językowych, red. J. Bralczyk, K. Mosiołek‑Kłosińska, Warszawa 2004.

Fras J., Komunikacja polityczna. Wybrane zagadnienia gatunków i języka wypowiedzi, Wrocław 2005, Acta Universitatis Wratislaviensis, nr 2766.

Grzegorczykowa R., Obelga jako akt mowy, „Poradnik Językowy” 1991, nr 5‑6.

Habrajska G., Wykorzystanie ironii do walki politycznej, [w:] Język polityki a współczesna kultura polityczna, red. J. Anusiewicz, B. Siciński, Wrocław 1994, Język a Kultura, t. 11.

Kamińska‑Szmaj I., Agresja językowa w życiu publicznym. Leksykon inwektyw politycznych 1918‑1920, Wrocław 2007, Acta Universitatis Wratislaviensis, nr 2957

Kamińska‑Szmaj I., Słowa na wolności. Język polityki po 1989 roku. Wypowiedzi, dowcip polityczny, słownik inwektyw, Wrocław 2001.

Karwat M., O złośliwej dyskredytacji. Manipulowanie wizerunkiem przeciwnika, Warszawa 2007.

Kita M., Czy można nie manipulować? O audiowizualnej retoryce w dyskursie politycznym, [w:] Manipulacja w języku, red. P. Krzyżanowski, P. Nowak, Lublin 2004, „Czerwona Seria” Instytutu Filologii Polskiej UMCS, 18.

Kochan M., Pojedynek na słowa. Techniki erystyczne w publicznych sporach, Kraków 2005.

Kołodziejek E., Językowe środki zwalczania przeciwnika, czyli o inwektywach we współczesnych tekstach politycznych, [w:] Język polityki a współczesna kultura polityczna, red. J. Anusiewicz, B. Siciński, Wrocław 1994, Język a Kultura, t. 11.

Korolko M., Sztuka retoryki. Przewodnik encyklopedyczny, Warszawa 1998.

Lakomy L., O chwytach erystycznych w polskich kampaniach wyborczych, [w:] Media a polityka, red. A. M. Zarychta, Ł. Donaj, Łódź 2007.

Leszczyński Z., Wyraz postawy wartościującej w języku naturalnym, [w:] Wartości w języku i tekście, red. J. Puzynina, J. Anusiewicz, Wrocław 1991, Język a Kultura, t. 3.

Lewiński P. H., Neosofistyka. Argumentacja retoryczna w komunikacji potocznej, Wrocław 2012, Acta Universitatis Wratislaviensis, nr 3399.

Majewska M., Akty deprecjonujące siebie i innych. Studium pragmalingwistyczne, Kraków 2005, Pragmatyka i Semantyka Mowy. Studia i Analizy, 5.

Ożóg K., Język w służbie polityki. Językowy kształt kampanii wyborczych, Rzeszów 2004.

Ożóg K., Karnawalizacja polskich kampanii wyborczych, [w:] Humor i karnawalizacja we współczesnej komunikacji językowej, red. J. Mazur, M. Rumińska, Lublin 2007, Język, Kultura, Społeczeństwo.

Peisert M., Formy i funkcje agresji werbalnej. Próba typologii, Wrocław 2004, Acta Universitatis Wratislaviensis, nr 2580.

Perelman Ch., Imperium retoryki. Retoryka i argumentacja, przeł. M. Chomicz, red. nauk. R. Kleszcz, Warszawa 2004.

Piontek D., Tabloidyzacja dziennikarstwa, [w:] Polubić dziennikarstwo, red. S. Zakrzewski, Poznań 2009.

Rittel S. J., Komunikacja polityczna. Dyskurs polityczny. Język w przestrzeni politycznej, Kielce 2003.

Schopenhauer A., Erystyka, czyli sztuka prowadzenia sporów, przeł. B. Konorski, Ł. Konorska, Warszawa 1986, Kulisy Polityki.

Szymanek K., Sztuka argumentacji. Słownik terminologiczny, Warszawa 2004.

Trysińska M., Jak politycy komunikują się ze swoimi wyborcami? Analiza języka polityków na przykładzie rozmów prowadzonych w telewizji polskiej oraz internecie, Warszawa 2004.

Downloads

Published

2013-08-14

How to Cite

Zając, Beata. 2013. “Językowe środki Deprecjacji Przeciwnika W Debatach Telewizyjnych między Liderami Partyjnymi”. Politeja 10 (3(25):389-406. https://doi.org/10.12797/Politeja.10.2013.25.23.

Issue

Section

Articles