Zabytkowe tkaniny i hafty żydowskie w zbiorach muzeów krakowskich
DOI:
https://doi.org/10.32030/Abstrakt
Brak abstraktu dla tego artykułu.
Bibliografia
1. Mahler O, Przewodnik po żydowskich zabytkach Krakowa, Kraków 1933 r., s. 47.
2. Krüger R, Die kunst der Synagoge. Bine Bin führung in die Probleme von Kunst und Kult des Judentums, Leipzig 1968 r., s. 53.
3. The Encyclopedia of the Jewish Religion, od by R. J. zwi Werhlowsky and C. Wigoder, Jerusalem – Tel Aviv 1966 r., s. 235.
4. Krüger R, op. cit., s. 52.
5. Krüger R, op. cit., s. 53.
6. Čermáková J, Ridecauf de Tobernacle des synagogues die 16e et 17e siecle (partie de la colection textile du Musée Juif d’Etat), (w) Judaica Bohemiae, R. XVIII, 1982 z. 1, s. 22.
7. Čermáková J, op. cit., s. 14.
8. Parochet znajdujący się obecnie w głównej sali Starej Synagogi jest darem poselstwa Izrael. Jest to prostokątny fragment granatowego aksamitu z haftem nicią złotą, złotymi blaszkami (tablice dekalogu podtrzymywane przez lwy, powyżej korona nauki) oraz aplikacjami z białego atłasu.
9. Lustro parochetu jest po konserwacji, w wyniku której zabezpieczony bawełniany wątek robi wrażenie haftowanego. Osnowa jedwabna zachowana w małych fragmentach pomiędzy haftem.
10. Krüger R, op. cit., s. 52.
11. Volavková H, The synagoge treasoures of Bohemia and Moravia, Prague 1949, s. XII.
12. Bałaban M, Zabytki historyczne Żydów w Polsce, Warszawa 1929, s. 81; Autor wspomina parochet z Gołogóry i Rzeszowa
13. Volavková H, op. cit., s. IX.
14. Krüger R, op. cit., s. 52.
15. Wj. 26., 31–33.
16. Čermaková J, op. cit., s. 23.
17. Čermáková J, op. cit., s. 24.
18. Bałaban M, op. cit., s. 84.
19. Volavková H, op. cit., s. IX.
20. Bałaban M, op. cit., s. 85.
21. Bałaban M, op. cit., s. 81.
22. Krüger R, op. cit., s. 53.
23. Shiper F, Sztuki plastyczne u Żydów w dawnej Polsce odrodzonej, Warszawa (b.r. – po 1933), s. 333.
24. Talmud. Etyka i stosunki międzyludzkie (wybór), przekład z hebrajskiego i aramejskiego Datneri Kamińska, w Znak R XXXV 1983, zw. 330/40, s. 282.
25. Krüger R, op. cit., s. 54.
26. Judisches Lexikon, Berlin 1927–30, szp. 986.
27. Judisches Lexikon, op. cit., szp. 986.
28. Judisches Lexkon, op. cit., szp. 986.
29. Bałaban M, op. cit., s. 81.
30. Krüger R, op. cit., s. 54.
31. Judisches Lexikon, op. cti., szp. 986.
32. Krüger R, op. cit., s. 54.
33. Krüger R, op. cit., s. 54.
34. Goldstein M, Dresdner K, Kultura i sztuka ludu żydowskiego na ziemiach polskich, Lwów 1935, s. 28.
35. Judisches Lexikon, op. cit., szp. 1629.
36. Judisches Lexikon, op. cit., szp. 1629.
37. Judisches Lexikon, op. cit., szp. 1629.
38. W Biblii jest mowa o frędzlach z fioletowej purpury. Aby osiągnąć taki kolor posługiwano się do farbowania nitek osoczem żyjących w Morzu Śródziemnym czerwonych ślimaków. Z biegiem lat ślimaki były coraz trudniejsze do zdobycia i sporządzanie frędzli w odpowiednim kolorze stało się bardzo drogie. Dlatego też po pewnym czasie używanie takich frędzli stało się przez rabinów zakazane i wielu z nich już od II w. stało na stanowisku, że można wykonać cicit bez purpurowo-fioletowych nici. To stanowisko od VIII w. uzyskało znaczenie religijno-prawne. Judisches Lexikon, op. cit., szp. 1629.
39. Somogy i T, Die Schejmen und die Prosten, Berlin 1982, s. 131.
40. Kantny P, Oaza srebrnych kwiatów (Sassów – ośrodek szycharstwa atorowego), Lwów 1932, s. 25.
41. Kantny P, op. cit., s. 22.
42. Kantny P, op. cit., s. 23.
43. Goldstein M, Dresdner K, op. cit., s. 18.
44. Bałaban M, op. cit., s. 133. Fotografie kołnierzy do „koszul śmiertelnych” zamieszcza w swym Katalogu Goldstein. Goldstein M, Dresden K, op. cit., s. 35.
45. Wykorzystany przez Matejkę w obrazie „Hołd Pruski”.
46. The Encyclopedia, op. cit., s. 153.
47. Jaklińska A, Typy Żydów krakowskich z drugiej połowy XIX w. na fotografiach I. Kriegera w Zbiorach MHmK; (w.) Krzysztofory, nr 12, Kraków 1985, s. 63.
48. na podstawie informacji od p. dr R. Spiry.
49. Bałaban M, op. cit., s. 132.
50. Frankel G, Notes on the costume of the jewish women in Estern Europe, (w:) Journal of Jewish Art, vol VII, 1980, s. 50.
51. Goldstein M, Dresdner K, op. cit., s. 29.
52. Według statutu kahału krakowskiego z r. 1595 Goldstein M, Dresdner, op. cit., s. 29.
53. The Encyclopedia, op. cit., s. 74.
54. Jaklińska A, op. cit., s. 63.
55. Goldstein M, Dresdner K, op. cit., s. 32.
56. Frankel G, op. cit., s. 54.
57. Goldstein M, Dresdner K, op. cit., s. 41.
58. Rychlewska-Gutkowska M, Historia ubiorów, Wrocław–Warszawa–Kraków 1968, s. 705.
Pobrania
Wersja elektroniczna opublikowana
Numer
Dział
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Szczegóły zob. w zakładce Prawa autorskie i udostępnianie.
