Dlaczego tłumaczom języka migowego łatwiej tłumaczy się z języka A na język B?

Authors

DOI:

https://doi.org/10.12797/MOaP.25.2019.43.06

Keywords:

sign language, spoken language, sign language interpreting, direction of interpreting

Abstract

Why Is It Easier for Sign Language Interpreters to Interpret From Their Language A to B?
Contrary to a view that is widely held among spoken language interpreters, according to which interpreting should be performed into one’s native language, sign language interpreters prefer to interpret from spoken language to sign language, that is from their A language to their B language. This article explores origins of this phenomenon. It discusses three groups of factors due to which interpreting into sign language is likely to be perceived as easier than into spoken language.

Downloads

Download data is not yet available.

References

Cokely, D. (2005), „Shifting Positionality: A Critical Examination of the Turning Point in the Relationship of Interpreters and the Deaf Community”, w: Marschark, M., Peterson, R., Winston, E. (eds.), Sign Language Interpreting and Interpreter Education, Oxford University Press, New York, s. 208-234, https://dx.doi.org/10.1093/acprof/9780195176940.003.0001. DOI: https://doi.org/10.1093/acprof/9780195176940.003.0001

Denissenko, J. (1989), „Communicative and Interpretative Linguistics”, w: Gran, L., Dodds, J. (eds.), The Theoretical and Practical Aspects of Teaching Conference Interpretation, Campanotto Editore, Udine, s. 155-157.

Erlenkamp, S. (2010), „Explaining the Challenges of Sign to Speech Interpreting”, prezentacja wygłoszona w trakcie szkolenia Europejskiego Forum Tłumaczy Języka Migowego (EFSLI), Helsinki.

Fant, L. (1990), Silver Threads. A Personal Look at the First Twenty-five Years of the Registry of Interpreters for the Deaf, RID Publications, Silver Spring, MD.

Feyne, S. (2016), „Impact of Ideology and Interpreter-Mediated Discourse on Perceptions of Identity of Deaf Professionals”, w: Kalata-Zawłocka, A., van den Bogaerde, B. (eds.), To Say or Not to Say – Challenges of Interpreting from Sign Language to Spoken Language. Proceedings of the 23rd efsli Conference, Createspace, Warsaw, 2015, s. 49-57.

Gile, D. (2005), „Directionality in Conference Interpreting: A Cognitive View”, w: Godijns, R., Hinderdael, M. (eds.), Directionality in Interpreting: The ‘Retour’ or the Native?, Communication and Cognition, Ghent, s. 9-26.

Górnikiewicz, J. (2006), „Tłumaczenie symultaniczne – czy faktycznie łatwiej przekładać na język obcy?”, w: Między Oryginałem a Przekładem, 12, s. 267-281.

Kalata-Zawłocka, A. (2017), Społeczne i językowe konteksty tłumaczenia języka migowego w Polsce, Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa.

Kalata-Zawłocka, A., Czajkowska-Kisil, M. (2007), „Świat przestrzeni języka migowego”, w: Hejwowski, K., Szczęsny, A. (red.), Językowy obraz świata w oryginale i przekładzie, Instytut Lingwistyki Stosowanej, Uniwersytet Warszawski, Siedlce, s. 567-580.

Kalata-Zawłocka, A., Łacheta, J. (2012), „Profesjonalny tłumacz języka migowego – a kto to taki?”, w: Guławska-Gawkowska, M., Hejwowski, K., Szczęsny, A. (red.), Tłumacz: sługa, pośrednik, twórca?, Sowa Sp. z o.o., Warszawa, s. 223-233.

Lee, Y-H. (2003), Comparison of Error Frequency in Simultaneous Interpretation A to B and B to A (Korean–English), Pre-doctoral thesis. Ecole de Traduction et d’Interprétation, Geneva.

Lukszyn, J. (1993), Tezaurus Terminologii Translatorycznej, oprac. W. Gilewski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

McBurney, S. L. (2009), „Pronominal Reference in Signed and Spoken Language: Are Grammatical Categories Modality-dependent?”, w: Meier, R.P., Cormier, K., Quinto-Pozos, D. (eds.), Modality and Structure in Signed and Spoken Languages, Cambridge University Press, Cambridge, s. 329-369, https://dx.doi.org/10.1017/CBO9780511486777.017. DOI: https://doi.org/10.1017/CBO9780511486777.017

Napier, J., Rohan, M., Slatyer, H. (2005), „Perceptions of Bilingual Competence and Preferred Language Direction in Auslan/English interpreters”, Journal of Applied Linguistics, 2(2), s.185-218, https://dx.doi.org/10.1558/japl.v2i2.185. DOI: https://doi.org/10.1558/japl.v2i2.185

Nicodemus, B., Emmorey, K. (2013), „Direction Asymmetries in Spoken and Signed Language Interpreting”, Bilingualism: Language and Cognition, 16(3), s. 624-636, https://dx.doi.org/10.1017/S1366728912000521. DOI: https://doi.org/10.1017/S1366728912000521

Nicodemus, B., Emmorey, K. (2015), „Directionality in ASL-English Interpreting: Accuracy and Articulation Quality in L1 and L2”, Interpreting (Amst), 17(2), s. 145-166, https://dx.doi.org/10.1075/intp.17.2.01nic. DOI: https://doi.org/10.1075/intp.17.2.01nic

Nilsson, A.-L. (2016), „Interpreting from Signed Language into Spoken Language: The Skills and Knowledge Needed to Succeed”, w: Kalata-Zawłocka, A., van den Bogaerde, B. (eds.), To Say or Not to Say – Challenges of Interpreting from Sign Language to Spoken Language. Proceedings of the 23rd efsli Conference, Createspace, Warsaw, 2015, s. 15-47.

Pointurier-Pournin, S. (2016), „Cognitive Challenges in Sign-to-voice Interpreting”, w: Kalata-Zawłocka, A., van den Bogaerde, B. (eds To Say or Not to Say – Challenges of Interpreting from Sign Language to Spoken Language. Proceedings of the 23rd efsli Conference, Createspace, Warsaw, 2015, s. 71-83.

Poizner, H., Klima, E.S., Bellugi, U. (1987), What the Hands Reveal about the Brain, Bradford Books/MIT Press, Cambridge, MA.

Seleskovitch, D., Lederer, M. (1989), Pédagogie raisonnée de l’interprétation, Didier Erudition, Paris, https://dx.doi.org/10.7202/002401a.

Sutton-Spence, R., Woll, B. (1999), The Linguistics of British Sign Language.

An Introduction, Cambridge University Press, Cambridge, https://dx.doi.org/10.1017/CBO9781139167048. DOI: https://doi.org/10.1017/CBO9781139167048

Świdziński, M., Rutkowski, P. (2014), „Ikoniczność nieleksykalna: reprezentacja referencjalna jako składnik tekstu w językach wizualno-przestrzennych”, w: Rutkowski, P., Łozińska, S. (red.), Lingwistyka przestrzeni i ruchu. Komunikacja migowa a metody korpusowe, Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa, s. 145-154.

Tomaszewski, P., Rosik, P. (2003), „Czy Polski Język Migowy jest prawdziwym językiem?” w: Świdziński, M., Gałkowski, T. (red.) Studia nad kompetencją językową i komunikacją niesłyszących, Wydział Polonistyki, Wydział Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, Polski Komitet Audiofonologii, Instytut Głuchoniemych im. ks. Jakuba Falkowskiego, Warszawa s. 109-143.

Tommola, J., Helevä, M. (1998), „Language Direction and Source Text Complexity: Effects on Trainee Performance in Simultaneous Interpreting”, w: Bowker, L., Cronin, M., Kenny, D., Pearson, J. (eds.), Unity in Diversity?: Current Trends in Translation Studies, St Jerome, Manchester, s. 177-186.

Wit, M. de (2012), A Comprehensive Guide to Sign Language Interpreting in Europe, M. de Wit, Baarn.

Downloads

Published

2019-03-31

How to Cite

Kalata-Zawłocka, A. (2019). Dlaczego tłumaczom języka migowego łatwiej tłumaczy się z języka A na język B?. Między Oryginałem a Przekładem, 25(1 (43), 97–117. https://doi.org/10.12797/MOaP.25.2019.43.06