Przekład w perspektywie awangardowości

Authors

DOI:

https://doi.org/10.12797/MOaP.26.2020.49.05

Keywords:

avant-garde, translation, historical avant-garde, mediation, difference

Abstract

Translation in the Perspective of Avant-garde

Avant-garde is a kind of precursor that precedes some fundamental change. Translation can provoke such a change in the host literature, presenting works that have the potential to make a turn in it, or it can become revolutionary in the art of translation. The avant-garde function of Polish literature in Slovenia is fuzzy. It is present in the minds of some authors although they do not exhibit it in an explicit way. Therefore, it is not possible to assign its translations an avant-garde role in the interwar period, which abounded with stormy transformations of European art and not only. The Polish historical avantgarde was unknown to the reader, and the poetry of one of the central poetic groups, the Krakow Avant-Garde, has remained so. The translations of avant-garde prose and drama of that time are late to fulfill such a function because they only appeared after the 1970s.

Downloads

Download data is not yet available.

References

Artaud, A. (1978), Teatr i jego sobowtór (tłum. Jan Błoński), Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa.

Barańczak, S. (1974), „Przekład artystyczny jako «samoistny» i «związany» obiekt interpretacji (na przykładzie niektórych polskich tłumaczeń Gottfrieda Benna)”, [w:] Jacek Baluch, red. Z teorii i historii przekładu artystycznego, Wyd. UJ, Kraków, 47-74.

Białoszewski, M. (2004), Oporoka spečega (tłum. Primož Čučnik et al.), LUD Šerpa, Ljubljana.

Dialogi (1969). 5: 264-266.

Even-Zohar, I (2009), „Miejsce literatury tłumaczonej w polisystemie literackim” (tłum. Magda Heydel), [w:] Piotr Bukowski, Magda Heydel, red. Współczesne teorie przekładu. Antologia, Znak, Kraków, 197-203.

Hermans, T. (2009), „Przekład, zadrażnienie i rezonans” (tłum. Magda Heydel), [w:] Piotr Bukowski, Magda Heydel, red. Współczesne teorie przekładu. Antologia, Znak, Kraków, 297-315.

Jarniewicz, J. (2002), „Tłumacz jako twórca kanonu”, [w:] Roman Lewicki, red. Przekład – język – kultura, Wyd. UMCS, Lublin.

Jež, N. (2006), „«W świecie polskiego piśmiennictwa budzi się teraz nowe życie»”, [w:] Romuald Cudak, red. Literatura polska w świecie. Zagadnienia recepcji i odbioru, Gnome, Katowice, 67-74.

Kosovel, S. (1977), Zbrano delo, Vol. 3, cz. 1, Anton Ocvirk, red., DZS, Ljubljana.

Lefevere, A. (2009), „Ogórki Matki Courage” (tłum. Agata Sadza), [w:] Piotr Bukowski, Magda Heydel, red. Współczesne teorie przekładu. Antologia, Znak, Kraków, 223-246.

Łapiński, Z. (2002), „Szkoła lwowsko-warszawska, Awangarda Krakowska, konstruktywizm łódzki (Kartka z dziejów naturalnych nowoczesności)”, [w:]

Stanisław Balbus, Edward Balcerzan, red. Stulecie Przybosia, Wyd. Naukowe UAM, Poznań, 15-26.

Matuszewski, R., Stoberski, Z., Krakar, L., red. (1963), Poljska lirika dvajsetega stoletja, antologija (tłum. Lojze Krakar), DZS, Ljubljana.

Między Oryginałem a Przekładem (1999). 5: Na początku był przekład, Kraków.

Miłosz, C. (1982), Ziemia Ulro, PIW, Warszawa, 33-35 (pierwodruk: Paryż, Instytut Literacki, 1977).

Miłosz, C. (1990), Zaczynając od moich ulic, Wyd. Dolnośląskie, Wrocław, 122-136.

Paternu, B. et al., red. (2000), Prešernovi dnevi v Kranju, Mestna občina, Kranj, 261-270.

Peiper, T. (1972), Tędy. Nowe usta, Wyd. Literackie, Kraków.

Planinski vestnik (1978). 12: 771-772.

Przyboś, J. (1955), Najmniej słów, Wyd. Literackie, Kraków.

Šalamun-Biedrzycka, K. (1980), Poezja Antona Podbevška i Antona Vodnika w latach dwudziestych XX w. Zmiana wizji świata, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław.

Štefan, R. (1960), Poljska književnost, DZS, Ljubljana.

Štefan, R., red. (1999), Prošnja za srečne otoke. Antologija poljske ljubezenske lirike (tłum. Rozka Štefan), Didakta, Radovljica, 84, 92.

Štefan, R., Jež, N., red. (1992), Alarm. Poljska poezija 1939-1945 (tłum. Rozka Štefan, Tone Pretnar), Mladika, Ljubljana.

Tokarz, B. (2000), „«Gazele» France Prešerna a sonety odeskie Adama Mickiewicza”, [w:] Boris Paternu et al., red. Prešernovi dnevi v Kranju, Mestna občina, Kranj, 261-270.

Tokarz, B. (2002), „Polskie tłumaczenie Strefy Apollinaire’a w dialogu awangardowym”, [w:] Piotr Fast, Katarzyna Żemła, red. Przekład w historii literatury, Śląsk, Katowice, 115-128.

Tokarz, B. (2004), Miedzy destrukcją a konstrukcją. O poezji Srečka Kosovela w kontekście konstruktywistycznym, Wyd. Uniwersytetu Śląskiego, Katowice.

Tokarz, B. (2016), Poezja Stanisława Barańczaka w przekładach słowiańskich, [w:] Romuald Cudak, Karolina Pospiszil, red. Literatura polska w świecie, t. 6: Barańczak. Postscriptum, Gnome, Katowice, 142-158.

Vodnik, F. (1963), „Rozka Štefan, Poljska književnost”, Sodobnost. 1/2: 169-170.

Vrečko, J. (1986), Srečko Kosovel. Slovenska zgodovinska avantgarda in zenitizem, Založba obzorja, Maribor.

Vrečko, J. (2011), Srečko Kosovel. Monografija, Založba ZRC, Ljubljana.

Wat, A. (1990), Mój wiek. Pamiętnik mówiony, cz. 1, Czytelnik, Warszawa, 26-27 (pierwodruk 1977).

Downloads

Published

2020-09-30

How to Cite

Tokarz , B. (2020). Przekład w perspektywie awangardowości. Między Oryginałem a Przekładem, 26(3 (49), 83–100. https://doi.org/10.12797/MOaP.26.2020.49.05

Issue

Section

Articles